Jak sobie radzić z dolegliwościami małego dziecka

Dolegliwości bobasów są najczęściej wynikiem niedojrzałości organizmu i samoistnie ustępują, warto jednak wiedzieć, kiedy dany objaw może być niepokojący.
Śpiący niemowlak


Kolka u noworodka – objawy, przyczyny, zapobieganie

Kolka u niemowląt jest  dość częstą dolegliwością, dotyczącą maluchów w wieku od 3 tygodnia do 5 miesiąca życia. Co ważne, nie jest to choroba, a zaburzenie, które samoistnie ustępuje ok. 4 miesiąca życia.

Objawy kolki u noworodka

Jak rozpoznać kolkę u noworodka? Objawia się ona przede wszystkim napadowym, niedającym się ukoić płaczem lub krzykiem dziecka, który:

  • utrzymuje się co najmniej przez 3 godziny (w sumie) w ciągu doby,
  • występuje minimum 3 razy w tygodniu,
  • pojawia się co najmniej w jednym tygodniu,
  • rozpoczyna się zwykle w godzinach popołudniowych lub wieczornych,
  • często towarzyszy mu zaczerwienienie twarzy, podkurczanie nóżek i wzdęcie brzucha, a czasem zwiększona ilość gazów.

Jakie są przyczyny kolki u noworodka?

Rodzic, którego dziecko miewa kolki, nie powinien się zadręczać, gdyż zazwyczaj kolka nie jest spowodowana nieprawidłową pielęgnacją i nie wynika z jego winy. Jak dotąd jednak nie zdefiniowano jednoznacznie przyczyny kolki u noworodka. Podejrzewa się, że jej wystąpieniu sprzyjają m.in.:

  • niedojrzałość przewodu pokarmowego,
  • nieprawidłowa technika karmienia (np. słabej jakości smoczek),
  • nietolerancja pokarmowa (np. laktozy zawartej w mleku).

Jak radzić sobie z kolką u noworodka? Przede wszystkim, gdy rodzic zauważy, że u niemowlęcia rozpoczyna się atak kolki, powinien zachować spokój. Należy także pamiętać, że żadne postępowanie nie jest w stanie zlikwidować kolki, ale dzięki niemu możliwe jest zmniejszenie jej nasilenia.

Jak złagodzić kolkę u niemowlaka?

Aby zmniejszyć nasilenie kolki u noworodka warto zadbać o:

  • utrzymywanie odpowiedniej temperatury pomieszczenia, w którym przebywa maluch – optymalna to 20-21°C. Często zbyt wysoka temperatura powoduje, że dziecko czuje się niekomfortowo, a jej zmniejszenie skróci czas i zmniejszy nasilenie kolki,
  • unikanie sytuacji, w których zbyt dużo się dzieje – nadmierne oświetlenie czy hałas także mają negatywny wpływ na stan dziecka z kolką,
  • absolutny zakaz kontaktu malucha z dymem papierosowym – dym jest uznawany za jeden z czynników, który może nasilać atak kolki,
  • masaż brzuszka lub pleców,
  • łagodne kołysanie czy przytulanie malucha,
  • położenie ciepłej pieluszki na brzuszek.

 

Co zmienić w postępowaniu dietetycznym, by pomóc maluchowi z kolką?

Po konsultacji z lekarzem można „na próbę” wprowadzić nową dietę maluchowi – jeśli jest karmiony mlekiem modyfikowanym, zamienić je na tydzień na preparat mlekozastępczy, niezawierający białka mleka krowiego (tzn. kazeiny, która jest najbardziej powszechnym alergenem) i laktozy (maluchy często jej nie tolerują).

Jeśli niemowlę jest karmione piersią, to mama może wyeliminować ze swojej diety produkty alergizujące m.in. nabiał, jaja, ryby, orzechy. Jeśli po tygodniu stosowania nowej diety nic się nie zmieni, tzn. kolki nie ustępują, należy wrócić do poprzedniej.

Zobacz też artykuł: Dieta matki karmiącej – co musisz wiedzieć? Czas obalić mity

Niektórym maluchom pomaga także podanie herbatki ziołowej z koprem włoskim i kminkiem.


Objawy choroby u niemowlaka – 5 najczęstszych symptomów

Pierwsze objawy choroby u niemowlaka są dla nas jasnym komunikatem, że należy jak najszybciej pomóc maluchowi. Niekiedy niepozorna infekcja może przerodzić się w poważną chorobę, dlatego z każdą niepokojącą oznaką zgłaszajmy się do lekarza, szczególnie jeśli występuje gorączka. Najczęstsze objawy choroby u małego dziecka to:

1. Brak apetytu u niemowlaka

Twój maluch na co dzień nie ma problemu z jedzeniem i lubi kaszki dla niemowląt, posiłki warzywne lub posiłki owocowe, a teraz nagle stracił na nie ochotę i jest marudny? Brak apetytu często pojawia się u niemowląt podczas ząbkowania lub gdy zaczynamy wprowadzać do diety niemowlaka nowe pokarmy, do których nie jest jeszcze przyzwyczajony. Jeśli jednak nie wprowadzaliśmy w diecie dziecka żadnych zmian istnieje prawdopodobieństwo, że może to być…

2. Ból gardła u dziecka

Brak apetytu może wiązać się bezpośrednio z infekcją gardła. Nawet u niemowląt, u których stan zapalny dopiero się rozwija, może to być pierwsza oznaka, że niebawem czeka nas walka z przeziębieniem lub grypą. Dodatkowym symptomem zapalenia gardła u niemowlaka jest zaczerwienione gardło.

3. Czerwone policzki u dziecka (wypieki na twarzy)

Czerwone policzki u niemowlaka mogą mieć kilka przyczyn. Wśród nich jest np. alergia, czy duży wysiłek. Wypieki na twarzy u niemowlaka mogą być też spowodowane np. spacerem w mroźny dzień czy nietolerancją niektórych pokarmów. Pojawiają się również przy ząbkowaniu. Czerwone policzki u dziecka mogą także być symptomem gorączki.

4. Gorączka u niemowląt

Twojemu dziecku jest chłodniej, niż zazwyczaj? Leży pod kocem, w ciepłym ubraniu i trzęsie się, ma dreszcze? A może nachodzą go na zmianę fale gorąca oraz zimna, co chwila przykrywa się i odkrywa? Prawdopodobnie jest to wina gorączki. Sprawdź jaką dziecko ma temperaturę. Jeżeli gorączce towarzyszą inne objawy takie jak katar, kaszel czy biegunka, możemy mieć do czynienia z infekcją u naszego malucha.

5. Dziecko śpi więcej niż zazwyczaj

Brak energii i spadek odporności podczas choroby u niemowlaka, objawiają się także ogólnym zmęczeniem organizmu dziecka. Nawet pełen energii malec może być tak osłabiony, że będzie spać dużo więcej, niż zwykle.

Objawów choroby u niemowlaka nie powinno się lekceważyć, dlatego jeśli zauważymy powyższe symptomy, warto skontaktować się z lekarzem pediatrą, Obserwujmy naszego malucha, by nie przegapić pierwszych oznak choroby.


Ulewanie u niemowląt – czemu dziecko ulewa?

Ulewanie u niemowląt to dość często występujący objaw, gdyż według statystyk dotyczy ok 30-40% niemowląt do ok. 4-go miesiąca życia. Zazwyczaj jest to objaw fizjologicznej niedojrzałości tzw. zwieracza wpustu żołądka, który mija samoistnie po uzyskaniu dojrzałości tego specjalnego mięśnia.

Ulewanie – co to właściwie jest?

Ulewanie jest to samoistne cofanie się treści pokarmowej z żołądka do jamy ustnej i z niej ulewającej się na zewnątrz, występuje ono w krótkim czasie po karmieniu. Najczęściej z buzi malucha wydostaje się nieznaczna ilość pokarmu, jest to zatem ilość, która nie ma wpływu na to, że maluch będzie sygnalizował szybciej głód po incydencie ulewania – to ważne, aby wzrastanie dziecka nie było zaburzone

Ulewanie u niemowlaka – co to jest?

Ulewanie jest to samoistne cofanie się treści pokarmowej z żołądka do jamy ustnej i z niej ulewającej się na zewnątrz, występuje ono w krótkim czasie po karmieniu. Najczęściej z buzi malucha wydostaje się nieznaczna ilość pokarmu, jest to zatem ilość, która nie ma wpływu na to, że maluch będzie sygnalizował szybciej głód po incydencie ulewania – to ważne, aby wzrastanie dziecka nie było zaburzone.

Jak odróżnić ulewanie od wymiotów u niemowląt?

Należy zwrócić uwagę na to, aby nie mylić ulewania z wymiotami.

Ulewanie u niemowlaka charakteryzuje się cienkim strumieniem, wypływającym powoli z buzi malucha, nierzadko przy odbijaniu. Podczas ulewania, z buzi niemowlaka, wypływa zazwyczaj niewielka ilość pokarmu.

Wymioty u niemowląt występują, gdy mamy do czynienia z gwałtownym (pod dużym ciśnieniem), chlustającym wypływem większej ilości pokarmu z buzi malucha.

Jeśli rodzic nadal nie jest pewny i nie potrafi stwierdzić czy to ulewanie, czy wymiotowanie, najlepszym wyjściem jest konsultacja z pediatrą, gdyż wymioty są znacznie bardziej niebezpieczne – często są objawem rozwijającej się choroby. Brak konsultacji z lekarzem, w wyżej wymienionej sytuacji, może mieć negatywny wpływ na zdrowie i dalszy rozwój dziecka.

Dlaczego noworodek ulewa? Przyczyny ulewania u niemowląt

Najczęstszą przyczyną ulewania u niemowląt jest niedojrzałość przewodu pokarmowego dziecka. Mówiąc dokładniej, mięsień zwieracz, który znajduje się pomiędzy przełykiem a żołądkiem jest słabo napięty, nie zamyka ujścia żołądka, przez co pokarm nie jest zatrzymywany i się cofa. Takie zjawisko nazywa się ulewaniem.

Inne możliwe przyczyny ulewania:

  • Przejedzenie dziecka – należy pamiętać, że żołądek niemowlaka jest dość mały i zbyt duże porcje pokarmu mogą się w nim po prostu nie mieścić, co będzie powodowało ich powrotne przedostawanie się do jamy ustnej.
  • Połykanie powietrza podczas karmienia – ten problem częściej dotyczy niemowląt karmionych butelką. W czasie karmienia ilość połykanego powietrza powoduje przy zmianie pozycji dziecka wypychanie pokarmu przez bańkę powietrzną i ulanie się pewnej części pokarmu

Co zrobić, gdy dziecku się ulewa?

Przede wszystkim stosujmy się do kilku zasad:

  • zadbajmy, aby dziecko nie połykało powietrza,
  • jeśli mama karmi piersią musi zadbać o to, aby pozycja do karmienia była właściwa – najlepsza dla mamy i dziecka, a maluch powinien silnie i szczelnie trzymać brodawkę sutkową mamy,
  • jeśli mama karmi butelką, dobrym rozwiązaniem jest częstsze podawanie mniejszych porcji mleka niż wcześniej, dodatkowo można zastosować butelki ze smoczkami antykolkowymi,
  • dziecku musi się odbić po karmieniu (koniecznie!), a czasem wymagane jest odbijanie kilka razy podczas karmienia (dobrym pomysłem jest robienie krótkich przerw podczas karmienia),
  • po odbiciu dziecko najlepiej położyć na bok i zadbać o to, aby nie wykonywało intensywnych ruchów. Nie należy malucha przebierać czy przewijać.

Kiedy dziecko przestaje ulewać?

Ulewanie to dolegliwość, która mija mniej więcej ok. 4. miesiąca życia. Samo ulewanie, szczególnie niewielką ilością pokarmu, przy braku innych dodatkowych objawów nie jest powodem do niepokoju i zazwyczaj nie wymaga żadnych zmian w diecie malucha.

Ewentualnie rodzic niemowlaka karmionego mlekiem modyfikowanym może spróbować podać dziecku mleka pomagające w ulewaniu – oznakowane symbolem AR (zobacz: Humana AR przeciw ulewaniom).

Natomiast jeśli pojawi się jakikolwiek z poniższych objawów:

  • osłabienie tempa przyrostu masy ciała i wzrostu,
  • częste ulewania, a niekiedy również i wymioty,
  • krztuszenie się przy karmieniu,
  • nawracające infekcje układu oddechowego,
  • ulewanie treścią inną niż tylko treść pokarmowa (żółć, krew)

należy skonsultować się z pediatrą, który wdroży odpowiednie leczenie.


Biegunka u niemowląt – objawy, przyczyny, zwalczanie

Biegunka u niemowląt to dość powszechny problem, dotykający wiele maluchów. Zazwyczaj nie ma problemów z jej rozpoznaniem i najczęściej diagnozę wstępną mogą postawić rodzice.

Jakie są przyczyny biegunki

Przyczynami biegunki najczęściej są:

  • zakażenia wirusowe (biegunki wywołane przez rotawirusy – to prawie 50% wszystkich biegunek),
  • infekcja bakteryjna przewodu pokarmowego,
  • zatrucie toksynami pochodzącymi z pokarmu (już u nieco starszych dzieci),
  • pierwotniaki lub pasożyty jelitowe – sporadycznie.

Jak wygląda biegunka u niemowlaka?

Biegunkę u dziecka rozpoznaje się, gdy:

  • dziecko oddaje większą niż zazwyczaj liczbę stolców dziennie, czyli 3 i więcej stolców na dzień (z wyjątkiem noworodków i niemowląt karmionych piersią, które mogą oddawać stolce po każdym posiłku),
  • zmienia się konsystencja stolców (są one wodniste czyli płynne lub półpłynne – wsiąkają w pieluchę),
  • stolce dziecka mogą zawierać inne niż zwykle składniki – widoczny śluz, zdarza się ze i krew lub ropę.

Objawy biegunki u niemowlaka

Poza zmianą częstości oddawania stolców i ich charakteru dodatkowymi objawami towarzyszącymi biegunce mogą być:

  • gorączka,
  • nudności/wymioty,
  • bóle brzucha.

Podczas biegunki u niemowląt, a także podczas wymiotów, dochodzi do znacznej utraty ilości wody i elektrolitów z organizmu. Konieczne jest zatem skuteczne nawodnianie dziecka, gdyż jego brak doprowadzi do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, co może spowodować negatywne konsekwencje dla wszelkich procesów życiowych malucha.

Jak zatrzymać biegunkę u dziecka?

W domowym leczeniu biegunki tzw. prostej czyli w pierwszych godzinach lub pierwszych 1-2 dniach wystąpienia objawów należy skupić się na 3 podstawowych zasadach:

1. Należy podawać dziecku doustnie płyny, w większej ilości niż zwykle, tak, aby zapobiec odwodnieniu. Najlepszym w takim przypadku płynem są odpowiednie elektrolity, odpowiednio rozpuszczone, odpowiednie dla wieku dziecka, podane w czasie co najmniej od 4 – 6 do nawet 8 godzin od wystąpienia pierwszych objawów biegunki. W tym czasie podajemy tylko płyny – czyli elektrolity i obserwujemy ilość i konsystencje oddawanych stolców. Gdy dziecko odmawia przyjmowania płynów lub gdy do biegunki dołączają się wymioty, należy skontaktować się z lekarzem pediatrą. Interwencja lekarza jest w tym przypadku koniecznością

2. Po okresie pojenia, gdy normalizują się już stolce lub ich nie ma, należy włączyć do diety dziecka te same posiłki, które dziecko jadło przed wystąpieniem biegunki (nie głodzić, nie rozcieńczać mleka, ale nie przesadzać z ilością)

3.Obserwować, czy u dziecka nie pojawiają się objawy odwodnienia (tzw. objaw suchego języka, wzmożone pragnienie, płacz bez łez, rzadkie i skąpe oddawanie moczu) a dodatkowo gorączka >38°C lub stolce z krwią. Przy ich pojawieniu się konsultacja z lekarzem jest koniecznością.

Warto zauważyć, że doustne płyny nawadniające dostępne w aptekach będą zawierały elektrolity, których uzupełnianie jest nieodłącznym elementem prawidłowego postępowania podczas biegunki. Odpowiedni poziom elektrolitów jest niezbędny m.in. do prawidłowej pracy serca czy układu nerwowego.

Uznaje się, że płyny można podawać bez ograniczeń.

Co na biegunkę u dziecka? Czy podawać leki na biegunkę?

UWAGA! Lekarze nie zawsze zalecają stosowanie leków przeciwbiegunkowych. Należy pamiętać, że leki te zwalczają jedynie objawy biegunki, a nie jej przyczynę. Dodatkowo – nieodpowiednio dobrane do powodu wystąpienia biegunki czy do wieku dziecka – mogą wywołać działania niepożądane.

Nie zaleca się także podawania węgla aktywnego.

Można natomiast rozważyć podanie probiotyków, których działanie zostało udokumentowane tzn. Lactobacillus GG, Saccharomyces boulardi. Skracają one czas trwania biegunki o 1-2 dni.

Ile trwa biegunka u dziecka?

W przypadku właściwego postępowania biegunka powinna ustąpić w ciągu 5-7 dni (niezależnie od tego czy została wywołana przez wirusy czy bakterie).

Jak zapobiec biegunce u dziecka? Ochrona przed biegunką

W celu ochrony malucha przed zachorowaniem należy kierować się 3 zasadam

  • przestrzeganie zasad higieny,
  • prawidłowe przygotowywanie i przechowywanie posiłków – wskazówki można znaleźć na etykiecie produktów, szczególnie tych przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci,
  • w przypadku niemowląt ochronną rolę w zapobieganiu biegunek odgrywa karmienie piersią

Dodatkowym sposobem, który może uchronić dziecko przed biegunką spowodowaną przez infekcję rotawirusami jest doustna szczepionka przeciwko rotawirusom. Jej skuteczność jest wysoka( wg badań nawet ok. 90%). Po informacje rodzice powinni udać się do lekarza pediatry.


Czkawka u noworodka

Co robić, gdy nasze dziecko męczy się z czkawką?

Czkawka to dolegliwość, która może przytrafić się każdemu – niezależnie od wieku. Jednak u niemowląt czkawka występuje z większą częstotliwością, niż u dorosłych. Czkawka u niemowlaka może pojawiać się kilka, a czasami nawet kilkanaście razy dziennie! Nie jest ona powodem do zmartwień, ale warto wiedzieć jakie mogą być jej przyczyny i w jaki sposób sobie z nią radzić.

Czym jest czkawka?

Czkawka to inaczej powtarzające się, rytmiczne skurcze przepony oraz mięśni oddechowych klatki piersiowej, wywołujące charakterystyczny dźwięk. U dorosłych czkawka może pojawić się po zjedzeniu zbyt zimnych, zbyt gorących czy zbyt ostrych potraw, bądź przy jedzeniu w pośpiechu (szybkie przełykanie dużych kęsów, bez gryzienia czy popijania). Może być też sygnałem chorobowym, wskazującym na problemy układu pokarmowego. U niemowląt czkawka ma nieco inne podłoże. Jakie więc są przyczyny występowania czkawki u niemowlaka?

Dlaczego noworodek ma czkawkę?

Czkawka u noworodka jest spowodowana niedojrzałością układu nerwowego i może wywołać ją wiele czynników. Może pojawić się zarówno podczas jedzenia, ale także np. wtedy gdy niemowlę czymś się podekscytuje czy nałyka powietrza przez głośny śmiech. Najczęstszymi przyczynami występowania czkawki u niemowlaka są:

  •         Zbyt łapczywe pobieranie pokarmu, a w następstwie przepełnienie brzuszka niemowlaka (czkawka popokarmowa),
  •         Nagłe wychłodzenie dziecka np. po kąpieli (należy pamiętać, że małe, leżące dzieci mogą inaczej odczuwać temperaturę powietrza w danym pomieszczeniu, niż dorośli),
  •         Połykanie powietrza podczas różnych sytuacji np. podczas karmienia czy głośnego śmiechu,

Czy dziecko w brzuchu może mieć czkawkę?

Wiele kobiet może zadawać sobie pytanie czy dziecko przebywające w brzuchu podczas ciąży może mieć czkawkę. Do tych rozmyślań często prowadzi dziwne uczucie, którego przyszłe mamy mogą doświadczyć mniej-więcej od połowy drugiego trymestru. Dziecko co prawda oczywiście nie wydaje żadnych dźwięków, które przyszła mama mogłaby usłyszeć, jednak kobiety w ciąży mogą odczuwać na początku muśnięcia, lekkie wibracje, a w kolejnych tygodniach ciąży delikatne podskoki dziecka w regularnych odstępach czasowych, trwające przez kilka-kilkanaście minut. To właśnie regularność tego zjawiska od razu przynosi nam na myśl czkawkę. Czkawka u dziecka w brzuchu występuje i jest normalnym zjawiskiem – nie ma się czym niepokoić.

Sposoby na czkawkę u noworodka

Nasz maluch może reagować w różny sposób na bodźce zewnętrzne oraz na codzienne czynności. Często powtarza się, że najważniejsza jest dokładna obserwacja maluszka i tak jest również w przypadku czkawki. Co zrobić gdy noworodek ma czkawkę? Na początku musimy określić jej przyczynę. Jeśli czkawka pojawia się po jedzeniu, przyczyną może być niewłaściwa technika karmienia. W takim wypadku warto skontaktować się z położną, aby określić prawidłową technikę karmienia i poprawić błędy, które przez przypadek mogłyśmy wcześniej popełniać. Możemy także przetestować różne akcesoria do karmienia, zapobiegające połykaniu powietrza przez malucha przy jedzeniu. Pamiętajmy, że po skończonym posiłku dziecku powinno się odbić. Jeśli zaś przyczyną czkawki jest wychłodzenie dziecka, ogrzejmy je otulając je kocykiem.

Pod żadnym pozorem nie stosujmy jednak metod, którymi „zwalczamy” czkawkę u dorosłych.

Czy czkawka u noworodka może być niebezpieczna? Kiedy powinniśmy zgłosić się do lekarza?

Jeżeli zauważymy, że czkawka u naszego malucha nie ustępuje, jest uporczywa, długotrwała, dziecko się męczy i nie może przez nią normalnie funkcjonować (jeść i spać) może być to dla nas sygnał alarmowy. Jeżeli taka męcząca, długa czkawka występuje kilkanaście razy w ciągu doby, niezwłocznie powinniśmy udać się do lekarza, aby znaleźć przyczynę, ponieważ tego typu czkawka może wskazywać na choroby takie jak choroba jamy brzusznej, choroba ośrodkowego układu nerwowego, refluks żołądkowo-przełykowy lub zaburzenia metaboliczne.

Jeśli czkawka ustępuje po krótkim czasie i nie jest męcząca dla noworodka, nie powinniśmy się niepokoić – to w pełni normalne zjawisko.


Katar u niemowlaka

Przyczyny, objawy i sposoby na katar u noworodka

Katar u niemowląt może być bardzo uporczywą dolegliwością. To dlatego, że niemowlę nie jest w stanie sobie samo poradzić z katarem, który z kolei może utrudniać dziecku normalne funkcjonowanie. Czynności takie jak oddychanie, spanie, jedzenie stają się dla malucha problematyczne. Na dodatek nieleczony katar może prowadzić do poważnych schorzeń. Jakie są przyczyny kataru u niemowlaka? Czym się objawia? Jak sobie z nim poradzić?

Przyczyny kataru u niemowlaka

Najczęściej spotykaną przyczyną kataru u dziecka są infekcje wirusowe, które powstają po przeniknięciu złośliwych bakterii do organizmu dziecka. Przyczyną kataru u niemowlaka często jest także zanieczyszczone powietrze. Małe dzieci oddychają wyłącznie przez nos, więc są wyjątkowo podatne na niesprzyjające czynniki związane z jakością powietrza. Czasami powodem kataru u noworodka mogą być unoszące się w powietrzu alergeny (na przykład pyłki roślin, sierść zwierząt czy roztocza), jednak jest to dużo mniej spotykana przyczyna. O katarze alergicznym możemy mówić, gdy utrzymuje się przez dłuższy czas, ma charakter nawracający i towarzyszy mu kichanie, sapka. Katar alergiczny od tego, wywołanego przez infekcje, różni się również wyglądem – jest przezroczysty, płynny, sączący się.

Objawy kataru u niemowlaka

Kataru u niemowlaka trudno nie zauważyć – dziecko jest rozdrażnione, niespokojne, ma problemy ze snem i odmawia jedzenia. Następnie pojawia się u niego gęsta, przezroczysta wydzielina, cieknąca z noska.

Skąd u dziecka rozdrażnienie i niepokój? Niemowlę oddycha wyłącznie przez nos, a więc katar jest dla niego poważnym problemem, uniemożliwiającym normalne funkcjonowanie. Nawet mały obrzęk błony śluzowej noska, powoduje jego całkowitą niedrożność.

Niemowlę nie potrafi sobie poradzić z katarem we własnym zakresie – nie umie jeszcze wydmuchiwać noska, a zalegająca wydzielina utrudnia mu oddychanie, jedzenie, spanie. Dlatego ważna jest odpowiednia i szybka reakcja. Nosek dziecka powinien być drożny i czysty. Nieleczony katar u niemowlaka może prowadzić do poważnych chorób takich jak zapalenie oskrzeli, zatok, ucha środkowego, a nawet zapalenie płuc!

Jak leczyć katar u niemowlaka?

Katar u niemowlaka można na początku próbować łagodzić domowymi sposobami. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednią jakość i temperaturę powietrza w pokoju, w którym przebywa nasz maluszek. Temperatura nie powinna przekraczać 21 stopni, a powietrze nie powinno być suche, gdyż sprzyja to powstawaniu infekcji i utrudnia oddychanie. Możemy stosować różnego rodzaju nawilżacze powietrza lub po prostu wywiesić na kaloryferze wilgotny ręcznik. Wietrzmy także pomieszczenie, w którym śpi niemowlę – na ten czas oczywiście zabierzmy dziecko do innego pokoju.

Bardzo ważne jest oczyszczanie noska naszego dziecka – możemy to robić za pomocą aspiratora, który zasysa zalegającą w nosku wydzielinę. Nosek niemowlaka oczyszczajmy 2-3 razy dziennie. Zdać egzamin powinny również inhalacje z użyciem soli fizjologicznej – takie zabiegi ułatwiają odpływanie wydzieliny z nosa. Gdy dziecko nie śpi, kładźmy je na brzuchu. To sprawi, że katarek będzie wypływał z nosa sam. Podczas snu zaś, zadbajmy o odpowiednie położenie naszego dziecka – ważne by jego główka znajdowała się powyżej jego klatki piersiowej. Katar nie będzie wtedy zatykał nosa.

W razie zaobserwowania innych, niepokojących dolegliwości towarzyszących, najlepszym rozwiązaniem będzie konsultacja z lekarzem pediatrą, który odpowiednio zdiagnozuje przypadłość i zaleci dalsze leczenie.


Ząbkowanie

Objawy, przebieg. Jak rozpoznać okres ząbkowania?

Ząbkowanie to dość nieprzyjemny czas w życiu każdego niemowlaka i rodzica. Wyrzynające się ząbki sprawiają dziecku ból, który przekłada się na problemy ze snem, częsty płacz, brak apetytu czy nawet gorączkę. Objawy ząbkowania mogą być różne, dobrze wiedzieć na co zwrócić uwagę, aby jak najszybciej zareagować. Jak rozpoznać kiedy dziecko zaczyna ząbkować? Ile trwa ząbkowanie? Jak uśmierzyć ból, z którym zmaga się niemowlę, w tym trudnym okresie?
Ząbkowanie – kiedy pojawiają się pierwsze zęby u dziecka?

Pierwsze, mleczne zęby u dziecka zaczynają się formować dużo wcześniej niż wychodzą na powierzchnię dziąsła. Zęby te kształtują się już w trakcie życia płodowego. Gdy niemowlę przychodzi na świat, jego ząbki są już wykształcone, jednak nie są jeszcze widoczne. Zdarzają się przypadki, gdy dziecko przychodzi na świat już z jednym zębem mlecznym, jednak u większości dzieci, pierwsze ząbki pojawiają się między 6., a 7. miesiącem życia. Proces wyrzynania się zębów mlecznych u dzieci trwa aż do drugiego-trzeciego roku życia.
Objawy ząbkowania – jak je rozpoznać?

Warto zwrócić uwagę na fakt, iż objawy ząbkowania mogą pojawić się nawet na miesiąc-dwa miesiące przed wyrżnięciem się zęba. Dobrze jest obserwować naszego malucha, by poprawnie odczytać objawy i zareagować. Pamiętajmy, że nasilenie danych objawów może różnić się przy każdym ząbku – co do tego nie ma zasady. Jakie są więc najczęstsze objawy ząbkowania?

Pierwszym podstawowym objawem, który może świadczyć o wyrzynaniu się zębów mlecznych u naszego dziecka jest nasilone ślinienie. Obfite ślinienie to naturalny proces dla ząbkujących niemowlaków – może pojawiać się nawet kilka miesięcy przed całkowitym wyrżnięciem się zęba. Jeżeli oprócz ślinienia, zauważymy, że nasz maluszek zaczyna wkładać do buzi zabawki, maskotki, grzechotki i wszystko co znajdzie się w jego zasięgu, możemy być pewni, że proces ząbkowania się zaczął. W ten sposób niemowlę próbuje sobie poradzić ze swędzeniem i bólem dziąseł.

Ból związany z ząbkowaniem przekłada się na brak apetytu, chęci jedzenia i ssania. Ząbkowaniu może także towarzyszyć płacz, marudzenie i problemy ze snem. Ząbkujące dzieci są niespokojne, często wybudzają się w nocy, nie są w stanie przespać dłuższego czasu. U dzieci które zaczęły ząbkować pojawiają się też nabrzmiałe, opuchnięte, czerwone dziąsła – gdy ząbki zaczynają się wyrzynać, możemy także zaobserwować na dziąsłach białe kreseczki – to wychodzące mleczaki.

Jednym z objawów ząbkowania jest też gorączka. Oczywiście, gorączka jest sygnałem alarmowym i może świadczyć o wielu innych problemach. Jednak jeżeli nie zauważymy innych niepokojących sygnałów, takich jak wymioty czy kaszel, a będą jej towarzyszyć inne objawy związane z ząbkowaniem, możemy wiązać ją z okresem ząbkowania. Jeżeli gorączka będzie utrzymywać się dłuższy czas, konieczna może być konsultacja z lekarzem pediatrą.

Pamiętajmy, że ząbkowanie może przebiegać inaczej u każdego dziecka – może dawać różne objawy, mogą występować wszystkie lub tylko część z nich. Wraz z zakończeniem procesu ząbkowania u dziecka, nieprzyjemne dolegliwości znikną.
Ząbkowanie u niemowląt – jak postępować?

W trakcie ząbkowania wykażmy dużo cierpliwości. Maluszek będzie rozdrażniony i niespokojny, ale nic dziwnego – dokucza mu przecież ból. Jak postępować przy ząbkowaniu u naszego dziecka? Jeżeli nasze dziecko obficie się ślini, zaopatrzmy się w kilka śliniaczków. Ból dziąseł u niemowlaka powinno ukoić ssanie zimnego gryzaka – podajmy mu schłodzony (ale nie lodowaty) gryzak wypełniony wodą. Pamiętajmy jednak, aby nie zostawiać dziecka sam na sam z gryzakiem, gdyż dziecko może się zakrztusić. Możemy także spróbować delikatnego masażu dziąseł za pomocą palców. Istnieją także różnego rodzaju płyny i żele niwelujące nieprzyjemne dolegliwości związane z ząbkowaniem, jednak zanim zaczniemy je stosować, przemyślmy czy na pewno są nam potrzebne. Dokładnie przeanalizujmy skład, a w razie potrzeby skonsultujmy się z lekarzem.

Ząbkowanie to trudny czas, zarówno dla dziecka jak i dla rodziców. Jest to jednak naturalny proces, przez który każdy musi przejść. Wystarczy, że uzbroimy się w cierpliwość, a nim się obejrzymy – ząbkowanie dobiegnie końca. Powodzenia!


Co uczula noworodka?

Jeśli jesteś mamą, to z pewnością uwielbiasz lato, które jest najlepszą porą roku do kulinarnych eksperymentów. Okres ten obfituje w świeże owoce oraz warzywa,  które mogą pierwszy raz zagościć na talerzu twojego malca. Wiele produktów może jednak wywoływać u dzieci uczulenie – nawet te, które można by uznać za najbezpieczniejsze, czyli owoce i warzywa. Jak więc ustrzec się przed alergią pokarmową? Co uczula noworodka i jakie są objawy takiego uczulenia?

Alergia pokarmowa bywa dziedziczna

Jeśli ty, albo twój partner jesteście alergikami, to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że wasz malec także zareaguje w ten sposób na niektóre produkty. Można w pewnym stopniu zwiększyć odporność na alergeny – kluczową rolę odgrywa tu karmienie piersią. W mleku kobiecym znajdują się komórki odpornościowe oraz hormony, które blokują wpływ substancji uczulających na dziecko i wzmacniają ochronę w późniejszych okresach rozwoju.

Jakie są objawy alergii u noworodka? Obserwuj reakcję malucha

Nawet jeśli ty i twój partner nie jesteście alergikami to wcale nie oznacza, że maluch będzie wolny od uczuleń. Nim wprowadzisz do diety dziecka nowy składnik powinnaś wcześniej wiedzieć, jakie objawy powinny cię zaniepokoić. Pamiętaj jednak, że każda reakcja występuje zazwyczaj po kilkukrotnym zetknięciu dziecka z alergenem i pojawiają się na skórze, w przewodzie pokarmowym oraz oddechowym.

Najczęstszym symptomami alergii u noworodka są:

    obrzęk gardła,
    nudności,
    katar,
    biegunka,
    wymioty,
    problemy z oddychaniem,
    świąd,
    pokrzywka.

Reakcja alergiczna może przebiegać łagodnie, ale i ostro. Jak więc wystrzec się groźnych powikłań? Obserwować maluszka i natychmiast reagować!

Warzywa i owoce dla niemowląt – których należy unikać?

Z diety twojego malca wykluczyłaś już kilka składników, które powodowały u niego nieprzyjemne dolegliwości? Dowiedz się, które warzywa i owoce należą do grupy tych alergennych.

Unikaj:

Owoce:
– truskawka
– cytryna
– pomarańcza
– mandarynka
– grapefruit
– kiwi
– papaja
– mango
– poziomka

Warzywa:
– pomidor
– soja
– seler
– pietruszka

Jakich owoców i warzyw w diecie dziecka nie należy się obawiać?

Te owoce i warzywa są najbezpieczniejsze dla zdrowia malca:

Owoce:

– jabłka
– porzeczki
– dynia
– jagody

Warzywa:
– marchew
– ziemniak
– burak
– cebula
– kalarepa
– kalafior
– zielony groszek

Zachowaj ostrożność rozszerzając dietę dziecka

Wprowadzanie nowych produktów do diety dziecka jest trudnym zadaniem, które będzie wymagać od ciebie niezwykłej czujności. Nie warto jednak, byś popadała w panikę i kategorycznie odrzucała niektóre produkty, nim w ogóle podasz je dziecku. Jeśli zaś malec zareaguje gwałtownie na jakieś warzywo albo owoc, koniecznie udaj się z nim do lekarza. Zdrowie dziecka jest przecież najważniejsze!