Młoda kobieta w ciąży na tle okna

Podpowiadamy młodym mamom jak lepiej się przygotować do ciąży...

... oraz na to co czeka je po urodzeniu dziecka

Jakie badania należy wykonać przed ciążą?

Kondycja, samopoczucie, styl życia, zdrowie przyszłej mamy mają ogromny, wręcz decydujący wpływ na przebieg ciąży, dlatego bardzo ważne jest, aby na etapie planowania ciąży uwzględnić kontrolę swojego stanu zdrowia i odpowiednie badania. Do 9. miesięcznego okresu ciąży trzeba się po prostu przygotować w odpowiedni sposób, dlatego badania przed ciążą warto wykonać nawet pół roku przed zapłodnieniem. Wtedy, w przypadku wykrycia nieprawidłowości, istnieje jeszcze czas na podjęcie kuracji i poprawienie swojego stanu zdrowia.
Badania przed zajściem w ciążę – jakie badania zrobić przed ciążą?

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne rekomenduje wykonanie pewnych badań przed ciążą. Służą one wykluczeniu chorób i schorzeń, które mogłyby mieć wpływ na przebieg ciąży oraz poród. Dlatego tak ważne jest ich wykonanie i tym samym – świadome podejście do planowania ciąży. Zdrowie przyszłej mamy jest kluczowe dla bezpieczeństwa, zarówno dzidziusia jak i jej samej.

Podstawowymi badaniami do wykonania przed zajściem w ciążę są:

  • Morfologia krwi – pozwala na określenie ogólnego stanu zdrowia przyszłej mamy i wykrycie ewentualnej niedokrwistości (anemii), by jak najwcześniej podjąć jej leczenie,
  • Badanie oznaczenia grupy krwi i parametru RH – w przypadku, gdy kobieta ma czynnik Rh-, a mężczyzna ma czynnik Rh+ istnieje ryzyko konfliktu serologicznego,
  • Ogólne badanie moczu – podobnie jak morfologia krwi, obrazuje ogólny stan zdrowia,
  • Badanie w kierunku chorób zakaźnych /  na obecność przeciwciał – wykonywane są badania między innymi na obecność przeciwciał wobec różyczki, ospy wietrznej, wirusa cytomegalii, toksoplazmozy czy w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (żółtaczki),
  • Badanie stężenia glukozy we krwi – służą wykryciu cukrzycy u kobiety,
  • Badanie na poziom hormonów płciowych i hormonów tarczycy we krwi – badania hormonalne przed ciążą pozwalają na wykrycie zaburzeń hormonalnych, które z kolei mogą powodować powikłania w ciąży. Szybkie podjęcie leczenia pozwoli unormować sytuację przed zajściem w ciążę,
  • Badania ginekologiczne – zazwyczaj są to USG piersi i narządu rodnego, cytologia, badanie wydzieliny z pochwy.
  • Badania stomatologiczne przed ciążą

Przed zajściem w ciążę warto odwiedzić dentystę, aby możliwie szybko wyleczyć wszystkie wymagające tego zęby oraz wykluczyć ewentualne stany zapalne. Chodzi o zminimalizowanie wizyt u stomatologa w trakcie ciąży. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku wizyty u dentysty w ciąży są całkowicie niedozwolone. Wszystko zależy od jej przebiegu.
Badania genetyczne przed ciążą

Lekarz rodzinny, po przeprowadzeniu wywiadu, może skierować starające się o dziecko pary do poradni genetycznej w celu określenia potencjalnego ryzyka wystąpienia wad genetycznych u dziecka. Jeśli kobieta skończyła 35 lat lub w jej rodzinie bądź w rodzinie partnera występowały choroby takie jak np. padaczka, mukowiscydoza, hemofilia czy wady budowy ciała, konsultacja w poradni genetycznej jest uzasadniona i konieczna.
Planowanie ciąży

Badania przed ciążą są niezwykle ważne z punktu widzenia świadomego rodzicielstwa. Pozwalają na uniknięcie przykrych niespodzianek i na zadbanie o stan zdrowia, jeszcze przed zajściem w ciążę, co na pewno pozytywnie wpłynie na jej przebieg.

Pierwsze ruchy dziecka

Jak je rozpoznać i kiedy można je wyczuć?

Każda przyszła mama z niecierpliwością wyczekuje pierwszych ruchów dziecka. Nic dziwnego – to przecież prawdziwe urealnienie obecności dziecka w brzuchu mamy. W związku z tym, na początku ciąży zadajemy sobie wiele pytań: kiedy mają miejsce pierwsze ruchy dziecka, jak je zauważyć, jak wyglądają te ruchy – czy są to mocne kopniaki, czy lekkie muśnięcia? Odpowiedzi na te pytania nie są jednoznaczne. To kwestia mocno indywidualna. Istnieją jednak pewne uśrednione ramy czasowe, w trakcie których pierwsze ruchy dziecka powinny się pojawić.


Kiedy odczuwa się pierwsze ruchy dziecka w ciąży? W którym tygodniu możemy je zauważyć?

Ciąża u każdej przyszłej mamy przebiega w inny sposób, nie ma więc ściśle ustalonego, konkretnego terminu, kiedy pojawiają się pierwsze ruchy dziecka. Na to, kiedy zauważymy pierwsze ruchy naszego malucha ma również wpływ czy jesteśmy w ciąży po raz pierwszy. Jeżeli to kolejna ciąża, może okazać się, że ruchy dziecka zostaną zauważone już wcześniej! Po prostu mamy w kolejnych ciążach są już bardziej wyczulone i świadome, a te, które spodziewają się pierwszego dziecka, nie do końca wiedzą czego mogą się spodziewać.

Pierwsze wyczuwalne ruchy przyszłe mamy mogą zauważyć między 16., a 21. tygodniem ciąży. Co ciekawe, na wcześniejsze zauważenie tych pierwszych ruchów, oprócz mam w kolejnych ciążach, mogą liczyć również szczuplejsze kobiety. Odruchy dziecka w brzuchu nabierają na sile około 32. tygodnia ciąży – są intensywniejsze, ale stają się jednak nieco rzadsze. W okolicach 37. tygodnia ciąży możemy już liczyć na stałą, intensywną aktywność dzidziusia w brzuchu.

Ruchy odczuwane na początku i pod koniec ciąży znacząco się różnią. Warto wiedzieć, że pierwsze ruchy nie są raczej mocnymi kopniakami. Jak więc wyglądają?

Jak wyglądają pierwsze ruchy dziecka? Jak je odczuć?

Wiele przyszłych mam wyczekuje stanowczych kopnięć i uczucia „falowania” brzucha. Te ruchy pojawiają się z czasem. Gdy czekamy na takie wyraźne ślady obecności dziecka w brzuchu, łatwo jest przegapić te nieoczywiste, pierwsze odruchy. Są nimi delikatne muśnięcia, niemalże łaskotanie. Możemy odczuwać je również jako swojego rodzaju bulgotanie czy przelewanie, co jednak łatwo pomylić z symptomami pracy układu pokarmowego.

Kolejne ruchy, wraz z upływającym czasem, stają się coraz bardziej intensywne, w pewnych momentach będziemy mogli zauważyć również odbicie stópek na brzuchu.


Test metodą Cradiff – ocena ruchliwości płodu

Od około 30. tygodnia ciąży wszystkie zdrowe mamy, z niezaburzonym procesem ciąży (kobiety w ciąży niezagrożonej), mogą dokonywać samodzielnej oceny ruchliwości dziecka w warunkach domowych. Służy do tego tak zwany test metodą Cardiff. Test ten polega na codziennym notowaniu ilości ruchów, które dziecko wykonało między godziną 9, a 21. W ciągu dwunastu godzin maleństwo powinno poruszyć się w brzuchu 10 razy. Jeżeli w tym czasie dziecko poruszy się mniej niż 10 razyprzez dwa kolejne dni, jest to sygnał, aby skonsultować się z lekarzem.

Innymi sygnałami do konsultacji lekarskiej są:

          brak aktywności dziecka do 21. tygodnia ciąży,
          nagła zmiana intensywności ruchów dziecka (gdy ruchy te z dnia na dzień staną się chaotyczne i szybkie).

Jak wygląda pierwszy miesiąc ciąży?

Objawy, odczucia, proces ciąży

Pierwszy miesiąc ciąży to czas, w którym wiele kobiet nawet nie zdaje sobie sprawy z faktu, iż zaczyna rozwijać się w nich nowe życie. To dlatego, że objawy ciąży w pierwszym miesiącu nie są bardzo zauważalne. Na dodatek u niektórych kobiet może wystąpić krwawienie implantacyjne, które łatwo jest pomylić z krwawieniem miesięcznym, dlatego możemy sobie uświadomić, że doszło do zapłodnienia dużo później. 

Jak wygląda pierwszy miesiąc ciąży?

Pierwsze objawy ciąży są mocno subiektywne – jedne kobiety mogą odczuwać pewne nieprzyjemne symptomy, drugie mogą czuć się lepiej niż zawsze, a jeszcze inne mogą nie zauważać żadnej różnicy w swoim samopoczuciu. Na dodatek objawy związane z zajściem w ciążę nie muszą wcale na nią wskazywać. Wiele z nich może być wynikiem stresu, przemęczenia czy nieprawidłowej diety. 

Czy w ciąży można mieć okres?

Najważniejszym symptomem sygnalizującym, że doszło do zapłodnienia jest brak krwawienia miesięcznego. To właśnie brak miesiączki zazwyczaj skłania nas do wykonania testu ciążowego. Należy jednak pamiętać, że za brak miesiączki może odpowiadać nasz tryb życia czy zmiany hormonalne i nie zawsze sygnalizuje on ciążę, dlatego zalecane jest wykonanie testu ciążowego (lub nawet kilku). Na dodatek, u niektórych kobiet, które zaszły w ciążę może wystąpić krwawienie związane z zagnieżdżaniem się zarodka w komórce. Krwawienie te nazywane jest implantacyjnym i może zostać pomylone z miesiączką.

Pierwszy miesiąc ciąży – objawy

Do innych objaw i odczuć w pierwszym miesiącu ciąży można dodać zmęczenie, senność, rozdrażnienie, zmiany nastroju, zmiany w smaku i węchu – pokarmy które kiedyś nam smakowały teraz wywołują nieprzyjemne odczucia, metaliczny posmak w ustach, częstsze oddawanie moczu czy mdłości. Objawy te najbardziej odczuwalne są w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie występują one u każdej kobiety. 

Jeśli zaś chodzi o brzuch w pierwszym miesiącu ciąży jest on całkowicie normalny. W tym czasie nie są zauważalne jeszcze żadne zmiany w jego obrębie. Piersi w pierwszym miesiącu ciąży mogą wydawać się pełniejsze, bardziej powiększone i podatne na dotyk, jednak podobnie jak w przypadku innych objawów, uczucie wrażliwości piersi jest subiektywne i niekoniecznie pojawia się w pierwszym miesiącu, a może wystąpić dopiero później.

Przeczytaj więcej o pierwszych objawach ciąży.

Proces ciąży – pierwszy miesiąc

To kiedy zaczyna się i kończy pierwszy miesiąc ciąży jest kwestią umowną. Zazwyczaj jako początek ciąży określa się pierwszy dzień ostatniej miesiączki. W rzeczywistości jednak do zapłodnienia dochodzi ok. dwa tygodnie później o ile kobieta miesiączkuje regularnie. Dlatego też kobiety często w pierwszym miesiącu nie wiedzą o tym, że zaszły w ciążę, ponieważ jest za wcześnie aby to stwierdzić. Najczęściej dopiero w drugim miesiącu dowiadują się, iż doszło do zapłodnienia. 

Jak zachować się w pierwszym miesiącu ciąży?

Jeżeli podejrzewamy, że doszło do zapłodnienia należy przede wszystkim zrezygnować z używek takich jak alkohol czy papierosy. Dobrze również wykonać pierwszy test ciążowy oraz zacząć przyjmować kwas foliowy. Przygotujmy się dobrze do czasu ciąży – wykonajmy niezbędne badania, wybierzmy lekarza, który będzie prowadzić naszą ciążę i zapewnijmy sobie w miarę możliwości spokojny, obfity w wypoczynek tryb życia.

Dlaczego i jak ćwiczyć mięśnie Kegla? Sprawdź!

Mięśnie Kegla wspomagają utrzymanie ciąży i ułatwiają poród. Pomagają także uniknąć niektórych problemów zdrowotnych, takich jak np. wypadanie macicy, wypadanie pęcherza czy nietrzymanie moczu. Dlatego bardzo ważne jest ich wzmacnianie poprzez regularne ćwiczenia. Co ciekawe, ćwiczenia te mogą również wzmacniać doznania seksualne. Umiejętność prawidłowego ćwiczenia mięśni Kegla jest bardzo ważna dla kobiet, a zwłaszcza dla przyszłych mam!

Mięśnie Kegla – co to?

Mięśnie Kegla to inaczej mięśnie dna macicy i krocza. Możemy spotkać się również z nazwą mięsień łonowo-guziczny. Nazwa „mięśnie Kegla” pochodzi od nazwiska Arnolda Kegla – amerykańskiego ginekologa, który opracował ćwiczenia dla kobiet cierpiących na wysiłkowe nietrzymanie moczu. Zadaniem mięśni Kegla jest podtrzymywanie narządów jamy brzusznej od dołu. Gdy mięśnie te są wzmocnione, narządy podtrzymywane są we właściwym położeniu, gdy zaś są rozluźnione i wiotkie, wzrasta ryzyko wystąpienia nieprzyjemnych dolegliwości.

Jak odnaleźć mięśnie Kegla?

Najlepszym sposobem na odnalezienie mięśni Kegla jest po prostu włożenie palca do pochwy i zaciśnięcie mięśni. Jeśli poczujemy ucisk wokół palca, a dno macicy podniesie się, oznacza to, że właśnie użyliśmy mięśni Kegla. Możemy też spróbować wstrzymać strumień moczu, podczas jego oddawania – gdy ten zatrzyma się, oznacza to, iż użyliśmy mięśni Kegla. Nie powinniśmy jednak w taki sposób ćwiczyć, ponieważ takie wstrzymywanie moczu nie wzmacnia tych mięśni, a je osłabia. Dodatkowo wstrzymywanie moczu zwiększa ryzyko infekcji układu moczowego.

Kto powinien ćwiczyć mięśnie Kegla?

Ćwiczenia mięśni Kegla rekomendowane są szczególnie kobietom w ciąży oraz tym, które odbyły już poród. Tego typu ćwiczenia pozwolą kobietom w ciąży na mniej bolesny poród oraz na szybsze dojście do siebie po nim, zaś kobiety po porodzie będą mogły zapobiec problemom związanym z nietrzymaniem moczu czy szybciej powrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego.

Nie ma jednak żadnych przeciwskazań, aby ćwiczyły również inne kobiety – zarówno młode, zdrowe jak i starsze – wręcz jest to wskazane! Ćwiczenia mięśni dna macicy nie niosą za sobą żadnego ryzyka, dlatego warto wykonywać je w każdym wieku, a właściwie im wcześniej tym lepiej, bez względu na okoliczności.

Jak ćwiczyć mięśnie Kegla? Ćwiczenia dla kobiet

Ćwiczenie mięśni Kegla odbywa się poprzez ich napinanie, dlatego bardzo ważne jest, abyśmy wiedziały najpierw gdzie one się dokładnie znajdują. Ćwiczenia te możemy wykonywać na różne sposoby, w różnych pozycjach – na siedząco, leżąco, a nawet na stojąco. Aby rozpocząć ćwiczenia wystarczy przyjąć wybraną, wygodną dla nas pozycje i rozpocząć napinanie mięśni licząc do pięciu. Po tym czasie należy je rozluźnić. Potwórzmy ten schemat jeszcze kilka, a nawet kilkanaście razy. W ćwiczeniach mięśni Kegla najważniejsza jest systematyczność, więc starajmy się ćwiczyć codziennie po kilka serii. Mięśnie dna macicy możemy wzmacniać równocześnie wykonując inne czynności np. oglądając ulubiony serial. Pamiętajmy jednak o tym, by nie ćwiczyć równocześnie innych partii mięśni w tym samym czasie – gdy ćwiczymy mięśnie Kegla, odpuśćmy sobie np. napinanie brzucha.

Ćwiczenia mięśni Kegla mogą przynieść nam wiele pozytywnych efektów, pod warunkiem, że będziemy wykonywać je regularnie. Pamiętajmy więc o nich w ciągu dnia, a efekty na pewno mile nas zaskoczą. 

Czego nie można jeść w ciąży?

 Czego unikać w swojej diecie ciążowej?

Kobiety w ciąży szczególnie powinny dbać o swoje zdrowie, w tym zapewnić sobie dużo czasu na odpoczynek i relaks, unikać nerwów i stresu, ale również zadbać o odpowiednią dietę. Prawidłowy sposób odżywiania w czasie ciąży jest bardzo ważny, ponieważ ma ogromny wpływ na rozwój dziecka w brzuchu matki, a także na prawidłowy przebieg ciąży. Dlatego istotne jest jak najlepsze dopasowanie diety ciążowej, by nie stanowiła niebezpieczeństwa dla dziecka i mamy. Jakich produktów unikać w swojej diecie? Czego nie można jeść w ciąży?
Dieta ciążowa – czego nie wolno jeść w czasie ciąży?

Wiedza o tym, co można, a czego nie wolno jeść w trakcie ciąży jest bardzo ważna dla przyszłych mam. Prawidłowa dieta ciążowa to przede wszystkim rezygnacja z produktów spożywczych, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie dziecka i na przebieg ciąży. Często kobiety muszą zrezygnować w tym czasie ze swoich ulubionych potraw, jednak należy pamiętać, że celem tych wyrzeczeń jest dobro rozwijającego się dziecka, a ograniczenie niektórych produktów zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań w trakcie ciąży oraz zwiększa szansę na urodzenie dziecka, które będzie okazem zdrowia.

Z diety ciążowej należy kategorycznie wykluczyć alkohol, którego nawet niewielka ilość może mieć wpływ na rozwój dziecka i spowodować poważne zaburzenia. Wyeliminowanie alkoholu nie jest zaskoczeniem. Z czego jeszcze powinny zrezygnować kobiety w ciąży? Czego nie można jeść?

W trakcie ciąży należy zrezygnować między innymi z wysoko przetworzonych produktów, zawierających tłuszcze trans np. krakersów, chipsów, wafelków, produktów smażonych w głębokim tłuszczu czy fast-foodówy, a w szczególności frytekki. Przypuszcza się, iż tłuszcze trans mogą mieć wpływ na długość trwania ciąży, na rozwój układu nerwowego dziecka, ale także na jego masę urodzeniową. Tłuszcze trans uznawane są za szkodliwe nie tylko dla kobiet w ciąży, ale i dla innych, bowiem zwiększają ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego czy rozwoju cukrzycy typu 2.

Całkowicie wyeliminować z diety należy także surowe mięso np. tatar czy słabo wysmażony stek, surowe wędliny, surowe owoce morza i ryby, a także surowe jaja.  Produkty te mogą powodować infekcje bakteryjne, zatrucia pokarmowe i zagrażać zdrowiu kobiety oraz dziecka. Dodatkowo surowe jaja mogą być źródłem salmonelli, a spożywanie surowego mięsa, może stanowić przyczynę zakażenia toksoplazmozą.

Kolejnymi produktami, których nie wolno jeść w czasie ciąży są sery pleśniowe i dojrzewające, produkowane z mleka niepasteryzowanego, ponieważ mogą one zawierać listerię – bakterię zwiększającą ryzyko przedwczesnego porodu czy poronienia. W diecie ciążowej należy także wyeliminować produkty zawierające wątróbkę, któray zawiera retinol (rodzaj witaminy A), będący toksycznym dla płodu w dużych stężeniach.

Czego nie powinno się jeść w ciąży?

W trakcie ciąży powinno się także ograniczyć spożywanie produktów zawierających dużą ilość cukru np. kolorowych napojów gazowanych, które na dodatek zawierają konserwanty oraz sztuczne barwniki. Do tego warto ograniczyć spożywanie napojów z kofeiną – np. kawy czy napojów energetycznych.

Prawidłowa dieta w ciąży jest bardzo ważna, ze względu na zdrowie przyszłej mamy i dziecka, dlatego należy zwracać szczególną uwagę na produkty, których nie wolno jeść w trakcie ciąży i wyeliminować je, aby uniknąć niepotrzebnego ryzyka.

Wszystko, co powinnaś wiedzieć nim urodzisz

Udało się, będziecie mieli dziecko. Jeszcze dziewięć miesięcy oczekiwania. „Niecałe dziewięć miesięcy! TYLKO dziewięć miesięcy… A co jeśli nie będę wiedziała wszystkiego? A co jeśli…?” – takie pytania mogą krążyć po twojej głowie w tym wspaniałym, ale pełnym niepewności okresie. Bez obaw, to nic złego, chyba że twoją ogromną radość zagłusza strach. Jak go pokonać, by w ciąży żyło się lepiej?
Zacznij powoli

Pragniesz poznać całą literaturę dotyczącą ciąży już na początku pierwszego trymestru? To naturalny odruch, ale… Zwolnij, nie musisz czytać niezliczonej ilości książek parentingowych i prenumerować wszystkich czasopism, które znajdziesz w kiosku, by zostać wspaniałą, spełnioną mamą. Jeśli czujesz taką potrzebę zagłębiaj się w temat, ale powoli i z umiarem. Pamiętaj by korzystać z rzetelnych źródeł, a jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, pytaj doświadczone osoby. Dla własnego dobra wystrzegaj się diagnozowania przez quizy w Internecie i tym podobnych rozwiązań.
Słuchaj się mądrzejszych

Najważniejszą zasadą, której powinnaś się trzymać jest słuchanie się specjalistów. Jeśli twoją głowę zaprzątają nie do końca jasne zagadnienia – pytaj. Często kobiety z twojej rodziny będą doradcami w wielu kwestiach związanych z dziećmi – babcia, ciocia, mama i ich doświadczenie, czy chęć pomocy mogą być nieocenione, jednak tutaj powinnaś być ostrożna. Jeżeli potrzebujesz porady w pierwszej kolejności zwróć się do swojego lekarza lub położnej, oni zawsze rozwieją wątpliwości i pozbawią cię stresu.

Zachowaj spokój

Jak zapewne doskonale wiesz nadmierny stres bardzo źle wpływa na twój organizm. Jeśli jesteś w ciąży, to na pewno jesteś świadoma, że każde silne emocje są szczególnie niebezpieczne i mają wpływ na prawidłowy rozwój twojego dziecka. Dlatego nie zapominaj, że relaks w tym okresie jest ci szczególnie potrzebny. Nie przejmuj się tym, że nadal nie wiesz jakie zastosowanie ma herbatka koperkowa, jakie jest prawdopodobieństwo, że twoje dziecko będzie miało uczulenie na mleko modyfikowane, albo kiedy przyda ci się kaszka dla niemowląt karmionych piersią. Na wszystko przyjdzie pora, a to czego nie przeczytasz, albo nie usłyszysz w trakcie ciąży naturalnie do Ciebie przyjdzie – instynkt macierzyński w połączeniu z kobiecą intuicją pomogą ci szczególnie w pierwszym okresie życia malucha. Poczujesz, że wszystko co robisz jest dla niego najlepsze i odetchniesz z ulgą.

Jak przygotować jedynaka na rodzeństwo?

Mamy w czasie ciąży wiele dylematów – „czy będą dobrą matką?”, „czy dowiem się wszystkiego na czas?„, „czy będę odpowiednio przygotowana, gdy nastanie rozwiązanie?”. Pierwszy poród niesie ze sobą wiele pytań, nad którymi mogłybyśmy zastanawiać się dziewięć miesięcy albo do chwili, gdy stwierdzimy, że nasze obawy były bezpodstawne. Nieco inaczej wygląda sytuacja kiedy jesteś matką i oczekujesz przyjścia na świat drugiego dziecka.
Drugie dziecko  w drodze

Gdy decydujemy się na kolejną ciążę to największym dylematem nie jest wcale: „czy jestem gotowa na dziecko?”, „jakie mleko dla noworodka?„, albo „jakie witaminy powinnam brać w ciąży?„, ale przede wszystkim „jak przygotować jedynaka na przyjście na świat drugiego dziecka?„. Przecież nasz maluch jest dla nas całym światem i nade wszystko chcemy jego szczęścia. Teoretycznie im nasze pierwsze dziecko jest starsze, tym więcej powinno rozumieć, ale czy na pewno trzy-, cztero-, albo pięciolatek zawsze zareaguje tak jak byśmy chciały?

Początki nie są łatwe

To, jak maluch przyjmie wieści, o pojawieniu się w domu siostrzyczki czy braciszka, zależy głównie od naszego podejścia. Jeśli już na samym początku będziemy zachęcać dziecko do nawiązania więzi z brzuszkiem i razem planować oraz wyczekiwać rozwiązania, to właściwie możemy mieć pewność, że pojawienie się rodzeństwa okaże się magicznym i upragnionym czasem. Cieszmy się każdą spędzaną wspólnie chwilą urlopu macierzyńskiego. Rozmawiajmy o tym, jak niebawem będzie wyglądał nasz świat – podkreślajmy, że w czwórkę będzie jeszcze weselej, niż dotychczas. I bądźmy gotowi – niezależnie od starań rodzicielstwie nas wiele niespodziewanych sytuacji, na które musimy odpowiednio reagować

 Bądź gotowa na wszystko

A jeśli okaże się, że mimo starań nasz maluch czuje się przestraszony lub zagubiony w nowej sytuacji, nie umie pogodzić się z tym, że zainteresowanie zostało podzielone na dwie osoby? Jeżeli zaczyna manifestować swoją obecność robiąc na złość, buntując się? Musimy wziąć poprawkę, że to nadal kilkulatek, a nie dorosły człowiek. Pamiętajmy, że nie możemy wymagać od niego pełnego zrozumienia. Poświęćmy mu więcej czasu, pokażmy, jak cała nasza trójka musi dbać o maluszka, by gdy tylko podrośnie stanie się towarzyszem wspólnych zabaw i najlepszym przyjacielem. Nie pozwólmy, by malec czuł, że jest przez któregoś z rodziców zaniedbywany.
Dacie sobie radę

Problemy z przyzwyczajeniem się dziecka do nowej sytuacji to przejściowy etap, który wymaga od nas częściowego oderwania uwagi od noworodka. Nie zaniedbując żadnych oznak zazdrości i tłumacząc sytuację kilkulatkowi możemy zmniejszyć złość oraz wspólnie celebrować ten piękny czas, jaki następuje po narodzinach potomka. Kiedy pierwsze dziecko zaakceptuje zmianę życie stanie się sielanką dla całej waszej czwórki!

Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim, jak się przygotować?

Narodziny dziecka to wielka rewolucja życiowa. Po upływie urlopu macierzyńskiego, każda pracująca mama staje przed decyzją – wrócić do pracy czy zostać z dzieckiem w domu. Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim nie jest łatwy i wśród mam wiąże się z wieloma obawami. Jeżeli podjęłaś tą decyzję i chcesz wrócić do pracy, ten artykuł jest dla Ciebie. Jak się do tego przygotować i o czym pamiętać?

Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim warto zaplanować sobie z odpowiednim wyprzedzeniem, aby dograć wszystkie szczegóły związane z opieką nad dzieckiem oraz nastawić się psychicznie, na to, że już niedługo naszą uwagę będzie trzeba podzielić między maluszka, a pracę zawodową.
Co powinnaś wiedzieć o powrocie do pracy po urlopie macierzyńskim – przywileje mamy

Jeżeli wracasz do pracy po urlopie macierzyńskim, pracodawca powinien dopuścić Cię do tego samego stanowiska, na którym byłaś wcześniej, bądź równorzędnego i zgodnego z Twoimi kwalifikacjami. Jeśli chodzi o wynagrodzenie to możesz być spokojna, ponieważ jego wysokość nie może zostać obniżona, a jedyna możliwa zmiana to podwyższenie.

Do końca urlopu macierzyńskiego jesteś w pewien sposób chroniona przed rozwiązaniem umowy lub wypowiedzeniem od Twojego pracodawcy, jednak w momencie powrotu do pracy, ochrona ta przestaje obowiązywać. Jeżeli spełniasz odpowiednie warunki (tj. przysługuje Ci urlop wychowawczy), możesz przedłużyć tą ochronę (o max. 12 miesięcy), składając wniosek o obniżenie wymiaru pracy. Wniosek ten musi być złożony na 21 dni przed planowaną datą powrotu do wykonywania obowiązków zawodowych.

Pamiętaj także o innych swoich przywilejach, takich jak np. przerwy na karmienie malucha. Jeżeli zamierzasz pracować na pełny etat, będziesz dysponować dwoma przerwami po 30 minut w przypadku jednego dziecka lub dwoma przerwami po 45 minut, jeżeli urodziłaś bliźniaki. W  sytuacji, gdy pracujesz do sześciu godzin dziennie, przysługuje Ci jedna taka przerwa. Pamiętaj, że przerwa na karmienie nie przysługuje Ci, jeśli zdecydujesz się na pracę w wymiarze do 4 godzin na dobę.
Jak przygotować się do powrotu do pracy po urlopie macierzyńskim?

Niektóre mamy będą stresowały się czy poradzą sobie z obowiązkami po powrocie do pracy, a inne bardziej będą przejmowały się rozłąką ze swoim maleństwem. Bardzo ważne jest, aby decyzja powrotu po urlopie macierzyńskim do zawodu, była przemyślana. Nastaw się pozytywnie – nie Ty jedyna jesteś w takiej sytuacji. Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim jest nie lada wyzwaniem dla każdej mamy!

Zaplanuj swój powrót – skontaktuj się ze swoim pracodawcą i umów się z nim na rozmowę. Będziecie mieli szansę porozmawiać o tym jak wyobrażacie sobie dalszą współpracę. Dowiedz się jakie zaszły zmiany w Twoim miejscu pracy i czego będzie oczekiwał szef, po Twoim powrocie do obowiązków. Na takiej rozmowie będziesz mogła też  zapytać o możliwość elastycznego czasu pracy. Warto rozważyć różne możliwości przed powrotem, a wiele kwestii można ustalić podczas krótkiej rozmowy z przełożonym – polecamy ten krok w procesie przygotowania do powrotu do aktywności zawodowej. Kto wie – może Twój pracodawca pozwoli Ci nawet na częściową pracę zdalną.

Przemyśl kwestię opieki nad dzieckiem odpowiednio wcześniej, by nic nie mogło Cię zaskoczyć. Porozmawiaj z partnerem na temat podziału obowiązków. A może opiekę nad dzieckiem, podczas Twojej nieobecności, będą sprawować dziadkowie lub niania? Jeżeli decydujesz się na żłobek, postaraj się wybrać taki, który będzie znajdował się odpowiednio blisko Twojego miejsca pracy, dzięki czemu będziesz spokojniejsza, wiedząc, że w każdej chwili w krótkim czasie możesz dotrzeć do swojego maleństwa.

Przygotuj na swoją częściową nieobecność również maluszka. Stopniowo przyzwyczajaj go do tego, że nie będzie miał Cię już 24 godziny na dobę. Możesz zacząć od organizowania większej ilości czasu z tatą, dzięki czemu dziecko będzie mogło odzwyczaić się nieco od Twojej pełnej obecności, którą miało podczas urlopu macierzyńskiego. Jeśli nie udało się do tej pory spróbuj także wprowadzić u swojego dziecka regularne posiłki i stałe godziny snu, to może ułatwić sprawę.

Po powrocie z urlopu macierzyńskiego daj sobie czas!

Pamiętaj, że nikt nie oczekuje od Ciebie, że już pierwszego dnia w stu procentach zaadaptujesz się w swojej pracy – jesteśmy tylko ludźmi, a Twoi współpracownicy z pewnością okażą swoją wyrozumiałość. Daj sobie czas na zaaklimatyzowanie się i przypomnienie sobie swoich obowiązków. Wiele mam przez to przechodziło i dało sobie radę – Ty również z pewnością dasz sobie świetnie radę! Trzymamy kciuki!

Mama wraca do pracy

Kiedy opiekujesz się swoim maluszkiem i przeżywasz z nim jego pierwsze tygodnie zupełnie nie myślisz o tym, że ta sielanka mogłaby kiedykolwiek zostać przerwana. Niestety urlop macierzyński kończy się szybciej, niż byś chciała, a ty stajesz przed wyborem – dom, czy kariera. Jak sprawić, by twój powrót do pracy był jak najmniejszym szokiem dla szkraba i ciebie samej?

Sama podejmij decyzję

Decyzja o tym, czy wrócić do pracy, czy wziąć urlop wychowawczy jest dla nas niezwykle trudna. Każda z nas z pewnością wolałaby spędzać czas z maluszkiem, ale nie zawsze mamy taką możliwość. Musimy jednak zadać sobie pytanie – czego tak naprawdę same pragniemy. Wybór nie powinien być podyktowany argumentom innych osób – partnera, znajomych, czy szefa. Jeśli nie będziemy kierować się naszymi potrzebami możemy szybko żałować wyboru dlatego nim zdecydujemy, zastanówmy się kilka razy i przeprowadźmy dialogi z najbliższymi.

Wracasz do pracy

Jeżeli większość twoich myśli skłania się ku powrotowi do pracy, musisz zaplanować wszystko z odpowiednim wyprzedzeniem. Pamiętaj, że drastyczne zmiany mogą negatywnie wpłynąć na malucha. Jeśli nadal karmisz piersią i zdecydujesz się zmienić dietę dziecka wprowadzając do niej mleko modyfikowane – rób to etapami. Więcej na ten temat dowiesz się w artykule na temat odstawiania dziecka od piersi. Oczywiście możesz także odciągać własny pokarm. Być może twój szef pozwoli ci powoli wracać na etat stopniowo wydłużając godziny pracy, tak, by malec powoli przyzwyczajał się do Twojej nieobecności.

Zadbaj o dobrą opiekę

Świadomość, że twój szkrab przebywa w domu z kochającą go osobą z pewnością pomoże ci nie martwić się o to, czy dziecku nie dzieje się krzywda. Jeśli z niemowlakiem zostaje babcia albo dziadek masz ogromne szczęście. Jeżeli nie ma takiej możliwości, by twoi bliscy spędzali z nim czas, wtedy warto pomyśleć o wykwalifikowanej niani, która równie dobrze będzie sprawować opiekę nad pociechą.

Nie miej wyrzutów sumienia

Decyzja o powrocie do pracy nie powinna spędzać ci snu z powiek i przyprawiać o wyrzuty sumienia. Wiedz, że nie ma idealnego momentu na podjęcie takiej decyzji i to całkiem normalne, że po kilku miesiącach od porodu chcesz wracać do zawodu. Jeśli jest to świadoma oraz przemyślana kwestia, nie szukaj w sobie winy. Spełniłaś już swoją rolę pełnoetatowej mamy, ale teraz przyszedł czas na zmiany. Bądź odważna!

Małżeństwo po porodzie

Bardzo się kochacie, dbacie o siebie, chcecie przeżyć ze sobą resztę życia, w którym już niebawem dołączy do was nowa osoba – pierwsze dziecko. Od znajomych rodziców  słyszeliście już, że pojawienie się malucha w rodzinie zmienia wszystko w związku – czasem dochodzi nawet do kryzysów. Zamiast cieszyć się z ciąży i nowego etapu w życiu zastanawiasz się jak uniknąć sytuacji, w której góra pieluszek przysłoni Ci partnera. Jak więc nie wpaść w tendencyjny scenariusz związku po porodzie
Korzystajcie z chwili

Gdy wkraczamy w rolę matki, całą swoją uwagę skupiamy na noworodku. To naturalna kolej rzeczy, ponieważ hormony oraz instynkt macierzyński sugerują by otoczyć potomka szczególną opieką. Bywa tak, że zapominamy wtedy o trosce wobec naszego partnera. W związku nagle zaczyna brakować czułości, która lokowana jest w maluchu. Dzieje się tak szczególnie w pierwszym okresie po porodzie, gdy wiecznie brakuje czasu – do codziennych obowiązków związanych z dzieckiem, dochodzą prace domowe, etat. Niestety doba ma zaledwie 24 godziny i musisz zrobić wszystko, by wykorzystać ten czas najlepiej jak potrafisz. Zacznij od podstaw, korzystaj z chwili i wykonuj wspólnie z partnerem nawet najdrobniejsze domowe czynności. Dzięki temu będziecie mieli jeszcze więcej czasu dla siebie – nie dość, że robicie to razem, to dwa razy szybciej.

Planujcie

Najlepszą metodą na znalezienie czasu na wszystkie zajęcia jest odpowiednie rozplanowanie dnia. Metoda ta sprawdza się także w przypadku pielęgnowania związku. Pamiętaj, że nawet jeśli przez całą dobę towarzyszy wam dziecko, to potrzebujecie spędzić trochę czasu we dwoje. Postaracie się czasami zapewnić malcowi opiekę babci, dziadka lub zaufanej osoby i wyjdźcie raz na miesiąc na spacer, do kina, czy w inne, przyjemne miejsce, w którym lubicie przebywać.

Nim się obejrzysz dotrze do ciebie jak bardzo brakowało ci takich romantycznych momentów. Zdasz sobie także sprawę, że twoje dziecko jest już trochę samodzielne i może bez obaw zostawać pod opieką innych osób, a wy zaczniecie wychodzić częściej, niż dotychczas.
Dbajcie o relacje

Nim zostaliście rodzicami dzwoniliście do siebie z nawet największą głupotą i musieliście dokładnie wiedzieć, co w danej chwili robi druga osoba? W momencie, gdy urodziło się dziecko to nagle gdzieś przepadło, a głównym tematem waszych rozmów jest uczulenie na mleko albo kaszka dla niemowląt? Utrzymywanie partnerskich relacji kiedy pojawia się noworodek jest trudne, jednak bardzo istotne. Zazwyczaj wystarczy szczera rozmowa by wzmocnić relacje i uniknąć konfliktu. Doświadczenie pokazuje, że nawet niewielkie zmiany w tym okresie potrafią znacznie wzmocnić związek początkujących rodziców.
Cieszcie się rodzicielstwem

Wychowywanie dziecka to trudna sztuka wymagająca od nas i naszych partnerów ogromnego zaangażowania. Dysponowanie czasem w takim zabieganym okresie może przerosnąć nawet najbardziej zorganizowane kobiety. Istotne jest, abyście oboje cieszyli się rodzicielstwem i pamiętali, że jesteście teraz nie tylko opiekunami, ale nadal kochającymi się partnerami. Im więcej czasu poświęcicie sobie, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że nowy członek rodziny będzie absorbował całą uwagę i wasze uczucie oraz przyjacielskie więzi osłabną. Szczęśliwy związek na pewno lepiej wychowa malucha oraz przekaże mu pozytywny wzorzec rodziny.

 

Jak odstawić dziecko od karmienia piersią?

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłaś w szpitalu swojego maluszka z pewnością poczułaś łzy radości napływające do oczu.  Z każdą chwilą stawaliście się coraz bardziej przywiązani – szczególnie podczas magicznego momentu karmienia piersią. Później, gdy malec czuł rozdrażnienie, albo płakał, dotyk, zapach oraz smak twojej piersi działał na niego kojąco. Taka bliskość poprawiała twoje samopoczucie fizyczne oraz psychiczne. Nastała  jednak pora, kiedy musisz odstawić dziecko od karmienia piersią. Nie zawsze jednak zakończenie karmienia piersią jest tak łatwe, jak mogłoby się wydawać. Jak zrobić to bezboleśnie dla was obojga?
Podczas odstawiania od karmienia piersią nie postępuj pochopnie

Dlaczego odstawiamy dziecko od piersi? Jest wiele przyczyn, dla których my, mamy decydujemy się na wcześniejsze przejście na mleko modyfikowane np.:

  • powrót do pracy,
  • problemy z laktacją,
  • potrzeba zażywania leków, które mogą szkodzić dziecku.

Zanim jednak zaczniemy wprowadzać do życia maluszka tak diametralnie zmiany, musimy pamiętać, że najważniejsze to dobrze przemyśleć taką decyzję. Przestawienie dziecka z piersi na sztywną, plastikową butelkę z mlekiem, które smakuje nieco inaczej, niż pokarm prosto od rodzicielki bywa dość kłopotliwe.
Ile trwa odstawianie dziecka od piersi?

Proces odstawiania dziecka od karmienia piersią trwa zazwyczaj od trzech tygodni do miesiąca. Być może jednak Twoje dziecko będzie potrzebować jeszcze więcej czasu na oswojenie się z nową sytuacją. Istnieje jednak kilka wskazówek, które mogą ten czas ułatwić.

Jak odstawić dziecko od piersi – wskazówki

Na samym początku powinnyśmy oswoić malca z widokiem butelki oraz smoczka – to pozwoli mu przyzwyczaić się do nowego przyjaciela, nim stanie się on substytutem ciepłego sutka. Zamiast fundować dziecku drastyczne zmiany sposobu podawania posiłku oraz rodzaju (przejście z pokarmu własnego na mleko modyfikowane), możesz na początek odciągać własny pokarm i podawać go w butelce.

Zacznij od podmiany jednego posiłku dziennie – najlepiej któregoś ze środkowych, gdy malec nie jest szczególnie głodny albo rozdrażniony ze zmęczenia. Jeśli bardzo grymasi, możesz spróbować zacząć karmić piersią, a w trakcie delikatnie wysunąć brodawkę z ust i włożyć tam smoczek butelki. Jeśli zaczynasz dostrzegać postępy, zacznij dodawać do diety dziecka mleko modyfikowane. Niestety, proces przestawiania wymaga dużego wysiłku,  nie rób nic na siłę – odczekaj, a satysfakcja z widoku samodzielnie jedzącego maluszka z pewnością sprawi ci wiele radości.

Na moment zmiany diety dziecka musisz przygotować się nie tylko psychicznie. Bardzo istotne jest zakupienie wszystkich niezbędnych akcesoriów, które ułatwią oraz usprawnią odzwyczajanie od piersi.
Odstawienie dziecka od piersi – akcesoria, które to ułatwią

Po pierwsze, potrzebne ci będą butelki ze smoczkami o odpowiedniej, dopasowanej do wieku dziecka wielkości. Być może będziesz musiała wypróbować różne typy gumowych dozowników, by dobrać najbardziej odpowiadający twojemu szkrabowi.

Jeśli chodzi zaś o wybór mleka dla niemowlaka to podjęcie decyzji w tej kwestii może być nieco kłopotliwe. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: „jakie mleko dla niemowlaka?” ponieważ każdy organizm jest inny. Warto wybrać produkty szczególnie chętnie kupowane i polecane przez inne matki  – dobrym wyborem może być Humana 1 mleko początkowe od urodzenia lub Humana 2 mleko następne dla niemowląt po 6. miesiącu, które poleca 99% testujących je mam.
Bądź dzielna

Dla każdej z nas odstawienie dziecka od karmienia piersią jest trudnym czasem, który można postrzegać jako wejście przez dziecko w pewien etap samodzielności. Obojętnie z jakiego powodu musisz zaprzestać karmienia piersią, nie miej do siebie żalu. Prędzej, czy później musiałabyś zakończyć dietę mleczną. Jeśli będziesz łagodnie wprowadzać zmiany i stosować sprawdzone metody, jest więcej niż pewne, że odniesiesz sukces, a twój malec niebawem wkroczy w kolejny etap dojrzewania i sam, dumnie, będzie trzymał w rączkach plastikową butelkę.

Karmienie piersią po cesarskim cięciu

Wiele kobiet ze wskazaniem do cesarskiego cięcia, zastanawia się jak będzie później wyglądało karmienie piersią. Czy będą miały wystarczająco dużo pokarmu? Czy będą w stanie sprostać zapotrzebowaniu malucha? Faktycznie – karmienie piersią po cesarskim cięciu może być trudniejsze, niż po porodzie naturalnym, jednak nie niemożliwe! Niezależnie od tego w jaki sposób odbył się poród, świeżo upieczona mama będzie posiadała pokarm dla swojego malucha, który dostarczy mu odpowiednich składników odżywczych. To, jak sprawnie będzie produkowane mleko, zależy od kilku czynników.
Jak wygląda karmienie piersią po cesarskim cięciu?

Należy wiedzieć, iż rodzaj porodu nie determinuje tego, czy mama będzie mogła karmić piersią, czy nie. Co prawda, poród naturalny powoduje uruchomienie naturalnych procesów odpowiedzialnych za rozpoczęcie laktacji, które w przypadku cesarki są zakłócone, jednak stosowanie się do zaleceń położnej czy doradcy laktacyjnego i odpowiednie przystawianie dziecka do piersi, może sprawić, że mama będzie mogła karmić z powodzeniem również po cesarce.

Po porodzie zaleca się przystawić dziecko do piersi jak najszybciej się da. W przypadku cesarskiego cięcia może to być jednak utrudnione, ze względu na stan mamy lub dziecka. Jeżeli cesarka jest wykonywana pod pełną narkozą, pierwsze karmienie może się jeszcze bardziej opóźnić, dlatego jeżeli istnieje możliwość wyboru znieczulenia, przy konsultacji z lekarzem , zaleca się znieczulenie zewnątrzoponowe (przewodowe). Wtedy, jeżeli stan dziecka i mamy będzie na to pozwalał, pierwsze karmienie będzie mogło się odbyć nawet od razu po porodzie.
Pobudzenie laktacji po cesarskim cięciu

Na laktację pozytywny wpływ ma przystawianie dziecka do piersi, a nawet sam widok dziecka. Po cesarskim cięciu może się jednak zdarzyć, że mama będzie oddzielona od dziecka przez pewien czas. Wtedy konieczne może być pobudzanie laktacji za pomocą laktatora. Aby laktacja przebiegała w sposób prawidłowy, należy ściągać pokarm co 2-3 godziny. Nie należy zrażać się początkową minimalną ilością mleka – w miarę upływu czasu pokarmu będzie coraz więcej.

Dla prawidłowego procesu laktacji, ważne jest pozytywne nastawienie. Nie należy wmawiać sobie, że karmienie się nie uda, należy uwierzyć, w to, że karmienie piersią to naturalna umiejętność po porodzie – niezależnie od tego, w jaki sposób się on odbył.

Do sukcesu w karmieniu piersią przybliży nas również nasze wsparcie ze strony bliskich osób. Pomoc naszych bliskich będzie na początku nieoceniona.
Zalecane pozycje do karmienia piersią po cesarskim cięciu

Po cesarskim cięciu wybór pozycji do karmienia piersią , może być nieco ograniczony. W ciągu pierwszych godzin po porodzie , należy leżeć w łóżku na wznak, dlatego w takim przypadku, niezbędna będzie pomoc położnej przy przystawianiu dziecka do piersi. W miarę upływu czasu , możliwe będzie karmienie w pozycji leżącej na boku. To idealna pozycja w czasie dochodzenia do siebie i odzyskiwania siły po cesarskim cięciu. Kobiety, które już bez problemu siadają, mogą skorzystać w trakcie karmienia z pozycji spod pachy – w tej pozycji położenie dziecka nie będzie powodowało podrażnienia rany na brzuchu.
Problemy podczas karmienia piersią

Karmienie piersią po cesarskim cięciu jest możliwe, jednak należy się do niego odpowiednio przygotować – zarówno fizycznie jak i psychicznie. Możemy także sięgnąć po suplement diety piùlatte, który dedykowany jest mamom karmiącym piersią.

Sprawdź więcej informacji na temat piùlatte.

Jak długo karmić piersią?

Jak długo karmić piersią? Jak radzić sobie z trudnościami, by przedłużyć ten czas?

Karmienie piersią ma duży wpływ na rozwój dziecka, dlatego nie warto zbyt szybko zmieniać sposobu żywienia malucha. A więc pojawia się pytanie: jak długo karmić piersią? Najlepiej tak długo, jak tylko jest to możliwe. Czasami jednak, u kobiet po porodzie, pojawiają się problemy z laktacją, które uniemożliwiają karmienie dziecka naturalnym  mlekiem mamy. W takich sytuacjach warto skorzystać ze specjalistycznej pomocy położnej lub doradcy laktacyjnego. Odpowiednio dobrane metody mogą przyspieszyć produkcję mleka i korzystnie wpłynąć na zbudowanie niepowtarzalnej więzi między mamą, a dzieckiem.
Jak długo karmić piersią?

Wiele mam zadaje sobie pytanie – jak długo należy karmić piersią? Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Nie ma bowiem górnej granicy wieku, do którego mleko matki jest niezbędne dla rozwoju dziecka. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) zaleca wyłączne karmienie piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia dziecka. Po tym czasie można rozszerzać dietę niemowlęcia i jednocześnie kontynuować przystawianie do piersi – nawet do drugiego roku życia dziecka. To najbardziej optymalny czas karmienia piersią i jest on zalecany niemal każdej mamie. Po jego upływie nie ma już konieczności wprowadzania dziecku modyfikowanych mieszanek mlecznych, nawet jeśli maluszek zakończy ssanie piersi przed drugimi urodzinami.
Trudności napotykane przy naturalnym karmieniu

Młode mamy często miewają trudności z naturalnym karmieniem; pojawiają się one kilka tygodni po porodzie, gdy produkcja mleka nieco ustaje. Właśnie wtedy kobietom wydaje się, że jego ilość jest dla maluszka za mała – nic bardziej mylnego. Na początku mleko mamy to siara i nie występuje ono w tak dużej ilości jak mleko właściwe, ale w zupełności wystarcza, aby sprostać wymaganiom noworodka w pierwszych dniach jego życia. Karmienie piersią najlepiej rozpocząć w ciągu godziny po porodzie,  zazwyczaj mamy rozpoczynają ten rytuał jednak nieco później. Na szczęście nie powinny się obawiać, że będzie to miało negatywny wpływ na przebieg procesu laktacji. Organizm mamy rozpoczyna produkcję mleka jeszcze w okresie ciąży i nawet do dwóch lat po zaprzestaniu karmienia jest w stanie znowu ją wywołać. Noworodki najlepiej przystawiać do piersi na ich własne życzenie. Najlepiej też dobrać idealną dla siebie pozycję do karmienia piersią. Warto pamiętać, że laktacja to reakcja dwustronna – im więcej dziecko ssie, tym więcej mleka produkuje ciało kobiety. Często powtarzanym mitem są teorie, że dziecko nie najada się mlekiem mamy, pokarm ten jest mało wartościowy, albo traci na wartości wraz z czasem karmienia. Ilość matczynego mleka nie przekłada się na jego jakość. Szacuje się, że w ciągu około dziesięciu minut dziecko jest w stanie wypić mleko z jednej piersi. Pozostały czas, który maluszek spędza przy mamie, często wynika z potrzeby bliskości i silnego odruchu ssania. Zamiast więc wspomagać się mlecznymi mieszankami, warto przystawiać dziecko do piersi tak często, jak jest to możliwe. Zbyt wczesne wprowadzanie mieszanek i stosowanie smoczków może nie tylko zaburzyć laktację, ale także zniechęcić maleństwo do późniejszego ssania.

Jak karmić piersią dłużej? W jaki sposób sobie pomóc?

Wiele trudności związanych z naturalnym karmieniem może wynikać z niewłaściwego przystawiania dziecka do piersi. Powoduje to ból brodawek podczas karmienia, a nawet ich pękanie, skutkując nerwowym zachowaniem dziecka, płaczem i niechęcią do ssania piersi. W takich sytuacjach, warto zasięgnąć porady doświadczonej położnej lub skonsultować się z doradcą laktacyjnym. Mogą oni zaproponować najwygodniejszą dla mamy i dziecka pozycję do karmienia piersią. Gdy rozpoczyna się przygoda z karmieniem  mama może wspomóc się ziołowymi herbatkami pobudzającymi laktację. W przypadku zbyt dużej ilości mleka, zwłaszcza w pierwszych dniach po porodzie, warto jak najczęściej przystawiać dziecko do piersi.

Jeśli podczas ssania piersi występują dolegliwości bólowe, mama może wziąć ciepły prysznic i ściągnąć pierwszy nawał mleka. Ważne jest, aby dziecko wypijało pokarm z piersi do końca. Nie tylko ją opróżni, ale też zje najbardziej optymalny posiłek zawierający białko, węglowodany i tłuszcze. Po karmieniu, dobrze jest obłożyć pierś chłodnymi żelowymi okładami.
Pozycje do karmienia piersią

Jak karmić piersią i jaką pozycję do tego wybrać? Najpopularniejsza jest pozycja klasyczna, czyli taka, gdy mama siedzi, a niemowlę leży w ramionach. Podobna jest pozycja biologiczna, która różni się od klasycznej bardziej leżącą pozycją matki. Sprawdzona, zwłaszcza wśród mam z obfitym biustem jest pozycja leżąca boczna, gdy mama kładzie się obok dziecka i podaje mu pierś.

Praktyczna jest również pozycja spod pachy, polegająca na tym, że mama kładzie dziecko brzuszkiem do swojego boku kierując twarz swojego maleństwa w stronę piersi. Polecana jest szczególnie mamom po cesarskim cięciu oraz kobietom z dużym biustem.

W przypadku problemów ze złapaniem piersi przez dziecko, zalecana jest pozycja krzyżowa: mama przeciwną ręką do piersi z której chce karmić, podtrzymuje główkę niemowlęcia a drugą ręką podtrzymuje pierś, aby maluszek mógł ją chwycić. Jest ona polecana w przypadku dzieci ze słabym odruchem ssania i wcześniaków. Aby zwiększyć apetyt mama może posmarować brodawkę swoim mlekiem, aby zachęcić do jedzenia.

Każda młoda mama chce zapewnić swojemu maleństwu zdrowe i bezpieczne dzieciństwo. Naturalnym źródłem wielu niezbędnych składników odżywczych jest matczyny pokarm, produkowany przez gruczoły mleczne, najbardziej aktywne w czasie ciąży i niedługo po porodzie. Decydując się na przystawienie dziecka do piersi nie tylko dajemy mu istotne dla dalszego rozwoju mikro- i makro-elementy, ale też tworzymy niezwykłą bliskość między mamą i nowo narodzonym dzieckiem.

Karmienie piersią – dlaczego warto?

Karmienie piersią otoczone jest wieloma mitami. Niektóre informacje w internecie, nie mają jednak odzwierciedlenia w rzeczywistości, na szczęście coraz więcej świadomych kobiet wybiera naturalną metodę karmienia, która jest korzystna zarówno dla dziecka, jak i dla nich samych.

Świadome karmienie piersią

Metoda naturalnego karmienia piersią to temat, wokół którego stworzyły się dwa obozy – zwolenniczek oraz mam, które nie decydują się na karmienie z różnych względów.

Warto jednak wiedzieć, że gdy mamy wątpliwości co do karmienia piersią możemy w tym temacie znaleźć pomoc u położnych oraz doradców laktacyjnych.

Jak długo karmić piersią?

Według WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) każda matka powinna karmić swoje dziecko własnym mlekiem naturalnym, przynajmniej do 6. miesiąca życia. Po tym okresie, warto zacząć rozszerzanie diety malca, jednak mleko naturalne powinno być obecne w jadłospisie do 2. roku życia, gdyż ma ono ogromny wpływ na rozwój szkraba.

Zespół Konsultantów Sekcji Żywieniowej Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci zaleca rozszerzanie diety dziecka od 5. miesiąca życia. Od tego momentu warto stopniowo włączać pokarmy stałe, tj. przeciery warzywne, owocowe oraz kaszki zbożowe.

Poznaj korzyści z karmienia piersią dla dziecka 

Mleko kobiece to znakomity pokarm, który daje noworodkowi ogrom składników odżywczych już od pierwszego karmienia, gdy dziecko ssie siarę obfitą w witaminę A, sód, chlorki oraz przeciwciała chroniące przewód pokarmowy i tworzące swoistą „barierę”.
Dodatkowo, mleko mamy posiada laktoferynę, oligosacharydy, przeciwciała IgA oraz hormony, działające przeciwzapalnie, przeciw infekcyjnie oraz wzmacniająco na układ odpornościowy i układ sercowo-naczyniowy.

Badania dowodzą, że dzieci karmione piersią i przyjmujące naturalny pokarm rzadziej chorują na zakażenia układu pokarmowego, dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego i układu moczowego. Zmniejsza się także prawdopodobieństwo zachorowań na SIDS (nagła śmierć łóżeczkowa), cukrzycę typu 1 i 2. Dzieci karmione piersią zwykle też chętniej sięgają po nowe smaki w dalszym czasie, rzadziej zapadają na alergie pokarmowe i są mniej narażone na nadwagę oraz otyłość.

Jakie są korzyści z karmienia piersią dla mamy?

Karmienie piersią wpływa także bardzo pozytywnie na mamę – odczuwa ona bliskość, spełnienie oraz nawiązuje bardzo intymny kontakt z maluszkiem. Wyzwala się hormon szczęścia – oksytocyna, która dodatkowo zmniejsza stężenie kortyzolu we krwi (hormonu stresu), powodując wyciszenie, uspokojenie oraz spadek napięcia. Oksytocyna wydziela się już podczas porodu, więc bardzo istotny jest wówczas pierwszy kontakt z dzieckiem.

Kolejnym plusem są aspekty zdrowotne – naturalne karmienie zmniejsza ryzyko krwawienia poporodowego, przyspiesza regenerację macicy oraz pomaga powrócić do masy ciała sprzed ciąży. Dodatkowo zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jajników oraz piersi, a co więcej, jest po prostu bardzo wygodne – mama ma pokarm dla dziecka zawsze przy sobie.

Co jeść podczas karmienia piersią?

Najnowsze badania wskazują na fakt, iż dieta mamy nie ma zbyt wiele wspólnego z jej pokarmem, a to dlatego że bierze się on z krwi, a nie z żołądka (czyli tego co mama zjada). Na temacie diety mamy podczas karmienia piersią skupiliśmy się w artykule: Dieta matki karmiącej – co musisz wiedzieć? Czas obalić mity.