Zdrowie i zmiany w ciele młodej mamy przed i po ciąży

Młoda mama wtulona w noworodka na łóżku

Kryzys laktacyjny - czym jest i jak sobie z nim poradzić

Kryzys laktacyjny jest naturalnym procesem, który może przytrafić się każdej karmiącej mamie. Zazwyczaj wynika ze skoków rozwojowych dziecka, gdy rośnie jego zapotrzebowanie na pokarm, jednak może też być spowodowany innymi czynnikami. Kiedy występuje kryzys laktacyjny? Jakie są jego objawy? Jak sobie z nim poradzić?
Laktacja

Organizm mamy do laktacji przygotowuje się już w trakcie ciąży. Proces laktacji polega na produkcji i wydzielaniu mleka dla niemowlaka. Mleko kobiece to najlepsze pożywienie dla noworodka, gdyż spełnia ono jego zapotrzebowanie na składniki niezbędne do prawidłowego rozwoju. Karmienie piersią pomaga także w stworzeniu emocjonalnej, silnej więzi dziecka z mamą.
Czym jest kryzys laktacyjny?

Kryzys laktacyjny to chwilowy problem dotyczący niedoboru mleka w piersiach, który sprawia, że niemowlę nie najada się. Może pojawiać się w związku z rosnącym zapotrzebowaniem dziecka na pokarm, podczas którego organizm mamy potrzebuje czasu, aby przystosować się do nowych warunków. Kryzys laktacyjny może występować także z innych powodów, np. ze stresu, zmęczenia czy z powodu zaburzeń hormonalnych.
Kryzys laktacyjny – kiedy występuje? Ile trwa?

Kryzys laktacyjny naturalnie przypada na okres skoków rozwojowych niemowlaka. Najczęściej mają one miejsce w 3 i 6 tygodniu, a następnie w 3, 6, 9 lub 12 miesiącu życia dziecka, jednak nie jest to regułą u każdego dziecka. Kryzys laktacyjny może też pojawić się z innych powodów, wtedy nie możemy go przewidzieć, jednak jego objawy są na tyle charakterystyczne, że na pewno go zauważymy. Kryzys trwa zazwyczaj od 2 do maksymalnie 7 dni.

Objawy kryzysu laktacyjnego

Podczas laktacji piersi kobiety są twarde, nabrzmiałe i pełne, a podczas kryzysu laktacyjnego – wręcz przeciwnie. Piersi w tym czasie stają się miękkie i mniejsze. Karmiąca mama może mieć wrażenie, że są puste. Często próby wydobycia z nich pokarmu, kończą się niepowodzeniem, co może prowadzić do frustracji i nerwów, jednak warto pamiętać, że proces ten jest naturalny i przejściowy, a stres może tylko pogorszyć sprawę.
Jak poradzić sobie z kryzysem laktacyjnym?

W trakcie skoków rozwojowych zapotrzebowanie malucha na mleko znacznie się zwiększa. Organizm mamy próbuje się dostosować i przestawić, należy więc zachować spokój i uzbroić się w cierpliwość. Niezwykle ważny w tym czasie jest odpoczynek i wsparcie bliskich. Idealnie, jeżeli wyręczą Cię w różnych codziennych obowiązkach, a Ty będziesz mogła skupić się przede wszystkim na karmieniu maluszka. Podczas kryzysu laktacyjnego, warto przystawiać niemowlę do piersi, tak często, jak to możliwe. Częste ssanie piersi przez dziecko, pobudzi organizm do produkowania mleka.

Wiele kobiet zastanawia się również, czy odpowiednia dieta ma wpływ na pobudzenie laktacji. Idealna dieta dla mam karmiących nie istnieje, jednak warto zadbać o to, by była po prostu zdrowa i zróżnicowana oraz by dostarczała nam niezbędne składniki odżywcze. Możemy też sięgnąć po suplement diety dla mam karmiących – piùlatte.

Podczas kryzysu laktacyjnego nie zniechęcajmy się i nie zaprzestawajmy karmienia.

Problemy z laktacją – co robić gdy po porodzie brakuje pokarmu

Najlepszym sposobem żywienia noworodka oraz niemowlaka jest karmienie piersią. Rekomendują je organizacje takie jak – WHO, ESPGHAN, AAP, Polskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, czyli instytucje, które najlepiej wiedzą czym jest dobro dziecka. Wobec ich zaleceń powinnaś karmić swojego maluszka wyłącznie mlekiem własnym przynajmniej do 6. miesiąca życia. Karmienie piersią jest najbardziej odpowiednie do zaspokajania potrzeb odżywczych niemowlęcia. Dodatkowo karmienie mlekiem własnym do 1. roku życia dziecka korzystnie wpływa na jego rozwój oraz na wzmocnienie relacji pomiędzy tobą, a maluchem. Co jednak, gdy zacznie nam brakować pokarmu i pojawią się problemy z laktacją? Przeczytaj nasz artykuł.


Naturalne karmienie piersią wcześniaka – statystyki

Mleko kobiece jest bardzo zalecane wcześniakom – dostarcza im wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz białek, także pomaga w innych kwestiach zdrowotnych – zmniejsza występowanie infekcji oraz atopowego zapalenia skóry. Z tego względu ważne jest, byś wspomagała laktację, szczególnie jeśli twój poród był przedwczesny.
Statystyki

99,4 %* – kobiet zaczyna karmić piersią tuż po porodzie
66 %* – noworodków podczas pobytu w szpitalu jest karmionych włączanie mlekiem mamy
22,4 %* – noworodków podczas pierwszego półrocza życia spożywa tylko mleko naturalne

Z badań ankietowych Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego wynika, że:

39 %** – wcześniaków było karmionych tylko i wyłącznie piersią
54 %** – noworodków otrzymywało oprócz mleka matki także mieszanki mleczne modyfikowane,
7 %** – noworodków, które urodziły się przed 37 tc. spożywały jedynie mleko modyfikowane

Głównymi przyczynami przerwania karmienia piersią były: niewystarczająca ilość mleka, niechęć dziecka, bóle brodawek, czasochłonność karmienia, przymus powrotu do pracy przez mamę.

*wg badań ankietowych przeprowadzonych w województwie kujawsko-pomorskim,
**wg badań ankietowych z udziałem 500 matek wcześniaków.

Problemy z laktacją – przyczyny

Najczęstszą przyczyną wcześniejszego przerwania karmienia piersią jest niewystarczająca ilość mleka. Przypadłość ta występuje u mam wcześniaków oraz po dłuższej rozłące z dzieckiem. Za inne czynniki uznaje się także: chorobę, zmęczenie, napady lęku i stres oraz korzystanie z mechanicznych metod ściągania pokarmu. Do najliczniejszych powodów wizyt młodych mam u lekarza pierwszego kontaktu należą właśnie problemy laktacyjne.

Gdy problem dotyczy ciebie, podczas wizyty u specjalisty dowiesz się jak wyglądają wskaźniki efektywnego karmienia (odpowiedni przyrost masy ciała, ilość karmień na dobę, czas trwania karmienia) i będziesz mogła wykluczyć medyczne powody braku pokarmu.

Jednym ze sposobów radzenia sobie z ta dolegliwością jest zastosowanie produktów o działaniu
mlekopędnym. Powinnaś mieć świadomość, które z nich jak działają, i które są naprawdę skuteczne.
 

Jak wspomóc laktację? Substancje mlekopędne

Najpowszechniejszymi substancjami mlekopędnymi są galaktogogi, czyli syntetyczne oraz roślinne substancje wywołujące, utrzymujące oraz pobudzające laktację. Kobiety zażywają je w przypadku niewystarczającej ilości pokarmu bez określonych przyczyn zdrowotnych.
Środki farmaceutyczne

Syntetyczne substancje, które mają na celu stymulację laktacji, ale mogą wywoływać liczne skutki uboczne. Dlatego też nie sięgaj po nie bez konsultacji lekarskiej:

    Antagoniści dopaminy – ich celem jest blokada receptora D2 w obrębie ośrodkowego układu nerwowego oraz ograniczenie działania dopaminy hamującej wydzielanie prolaktyny, a w efekcie zwiększenie ilości produkowanego mleka. Skutki uboczne dla mamy: problemy żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, suchość w jakie ustnej, zaburzenia rytmu serca, nagła śmierć sercowa, bezsenność, depresja, marazm, zespół pozapiramidowy, łojotok, potliwość. Skutki uboczne dla dziecko – problemy z układem pokarmowym, ospałość.

Hormon Oksytocyna – stymuluje skurcz komórek mioepitelialnych, co powoduje wyciśnięcie wydzieliny ze światła cewek wydzielniczych do przewodów wprowadzających gruczołu sutkowego. Dotychczas nie stwierdzono skutków ubocznych w trakcie jej stosowania,
    Tyreoliberyna – zwiększa wydzielanie prolaktyny i TSH, co powoduje produkcję pokarmu. Skutki uboczne: nadczynność tarczycy,
    Hormon wzrostu,
    Medroksyprogesteron.

Galaktogogi pochodzenia roślinnego

Dużo bezpieczniejszą alternatywą dla syntetycznych preparatów są rośliny wspomagające laktację:

    kozieradka pospolita,
    fenkuł włoski,
    rutwica lekarska,
    szparag,
    anyż,
    ostropest plamisty,
    bazylia,
    werbena,
    kawa,
    kmin rzymski.

Zawierają w sobie fitoestrogeny, które stymulują produkcję i wydzielanie mleka.

    Ziele rutwicy – zwiększa i podtrzymuje laktację, zawiera kemferol i kwercynę.
    Sylimaryna – ekstrakt z ostropestu plamistego, zawiera cztery flawonoligany: sylibinę A i B, sylikrystynę, sylidiaminę i izosylibinę, które mogą stymulować receptory estrogenowe, a w efekcie prowadzić do rozpoczęcia produkcji mleka.

 
Preparaty ziołowe – innowacyjne formy wspomagania laktacji

Popularność galaktogogów pochodzenia roślinnego z roku na rok rośnie. Największym problemem jest niewielka przyswajalność ekstraktów ziołowych, spowodowana ich słabą rozpuszczalnością w tłuszczach.

Naukowcy opracowują jednak nowe preparaty, które są lepiej wchłaniane przez organizm. Jednym z nich jest Humana Piulatte Plus – suplement diety wspomagający laktację, który wypada bardzo dobrze w porównaniu do innych produktów tego typu i jest najlepszym wyborem, kiedy kobieta ma problemy z wytworzeniem pokarmu.


Odstawienie dziecka od karmienia piersią

Niedobór mleka to problem, który ma wpływ nie tylko na ciebie, ale także na twoje dziecko. Mimo istnienia substancji syntetycznych wywołujących produkcję mleka, powinnaś sięgać po naturalne metody stymulacji laktacji. Musisz mieć świadomość, że to od ciebie zależy, czy będziesz przyjmować preparaty, czy odstawisz malca od piersi. Nim jednak zdecydujesz, pomyśl o tym, co będzie dla was najbardziej korzystne.


Zanim odstawisz dziecko od piersi przez problemy z laktacją:

    Wcześniejsze zakończenie karmienia piersią wśród kobiet wynika głównie z problemów z laktacją.
    Gdy zgłosisz się do lekarza i opowiesz o problemach z laktacją, lekarz oceni wskaźniki efektywnego karmienia i wykluczy zdrowotne przyczyny twojego stanu. Ponadto opowie ci o technice karmienia.
    Wśród preparatów wspierających laktację, znajdziesz produkty syntetyczne oraz naturalne.
    Wybierając preparaty na laktację pochodzenia roślinnego, możesz być spokojna o niewystępowanie skutków ubocznych. Nowe receptury są jeszcze lepiej przyswajalne przez organizm i skuteczniej stymulują laktację.

 

Rozstępy w ciąży – kiedy się pojawiają i jak im zapobiegać?

Kobiece ciało w ciąży przechodzi przez wiele zmian. Przyrost masy ciała czy powiększenie się piersi to w okresie ciąży zupełnie normalna, naturalna sprawa, jednak gdy w wyniku szybkich, postępujących zmian skóra przestaje się rozciągać, na ciele mogą powstać rozstępy. Zazwyczaj pojawiają się one na brzuchu, piersiach czy udach. Rozstępy w ciąży dla niektórych kobiet mogą okazać się estetycznym problemem, zaś inne uważają, że nie ma się czego wstydzić. Dla tych, które jednak chciałyby rozstępów uniknąć, mamy dobrą wiadomość – to możliwe! W jaki sposób zapobiegać rozstępom w ciąży? 

Czym są rozstępy w ciąży i dlaczego powstają?

Rozstępy są pasmami na ciele, bliznami, które powstają na skutek rozciągania się skóry z powodu szybkiego wzrostu masy ciała. Włókna kolagenowe odpowiedzialne za jędrną, napiętą skórę w trakcie ciąży są dużo słabsze niż zazwyczaj. Wszystko za sprawą nadmiaru kortyzolu w organizmie, który zakłóca pracę fibroblastów. Stąd też zwiększone ryzyko powstawania rozstępów w trakcie ciąży. 

Na powstawanie rozstępów mają wpływ predyspozycje genetyczne, kondycja skóry przed ciążą oraz jej pielęgnacja w czasie ciąży oraz tempo wzrostu masy ciała, dlatego rozstępy nie pojawią się u każdej kobiety. Istnieją sposoby na zmniejszenie ryzyka ich pojawienia się i najlepiej zacząć stosować je jak najwcześniej.

Jak zapobiegać rozstępom? Co na rozstępy w ciąży?

Rozstępom lepiej zapobiegać, niż walczyć z nimi gdy się już pojawią. Dlaczego? Gdy zauważymy na naszym ciele pojawienie się czerwonych pasm, na ich całkowite pozbycie się będzie już za późno. Będziemy mogły jedynie spłycić je, rozjaśnić, sprawić, że będą mniej widoczne. 

Najlepszym sposobem na rozstępy jest odpowiednia pielęgnacja ciała zanim zajdziemy w ciążę. Im szybciej, tym lepiej! W jaki sposób można ujędrnić naszą skórę i zapobiegać rozstępom?

Przede wszystkim regularnie wykonując specjalne masaże – na sucho, przy użyciu rękawicy lub szczotki, lub na mokro, używając przeznaczonego do tego celu kosmetyku. Masaże możemy kontynuować również w ciąży, jednak wybierając kosmetyki do masażu, zwróćmy uwagę na to, czy mogą być one stosowane przez kobiety w ciąży, a masując brzuch róbmy to delikatnie, omijając górną część brzucha. Pamiętajmy, że masaże brzucha i piersi nie są dozwolone w przypadku kobiet, którym zagraża przedwczesny poród.  

Oprócz kosmetyków do masażu warto także zaopatrzyć się w inne, specjalistyczne kosmetyki do oddzielnej pielęgnacji ciała np. krem przeciw rozstępom, stymulujący produkcję kolagenu. Wybierając kosmetyk przeciw rozstępom zwracajmy uwagę na jego skład, który powinien być dostosowany specjalnie dla kobiet w ciąży.

Zadbajmy także o odpowiednią dietę, która uwzględni pokarmy korzystne dla nas, naszej skóry, ale przede wszystkim dla naszego maleństwa. Dieta powinna być urozmaicona i zbilansowana. Prawidłowy sposób odżywiania wpłynie nie tylko na wygląd naszej skóry, ale również na nasze samopoczucie i zdrowie, co jest niezwykle ważne w okresie ciąży.
Rozstępy po ciąży – jak z nimi walczyć?

Całkowite zlikwidowanie rozstępów, gdy już się pojawią jest praktycznie niemożliwe. Możemy za to poprawić ich wygląd i sprawić, że staną się mniej widoczne, np. za pomocą specjalistycznych kosmetyków. Rozstępy można także spłycić i rozjaśnić za pomocą zabiegu z wykorzystaniem lasera. Aby poddać się takiemu zabiegowi zaczekajmy jednak aż do zakończenia karmienia dziecka. 

Ból kręgosłupa w ciąży – jak sobie z nim radzić?

Ból pleców, który możemy odczuwać w trakcie ciąży jest całkowicie normalnym zjawiskiem. Dotyka nawet 80% kobiet i może wystąpić zwłaszcza u tych z wadami postawy, ale i także u tych, które co prawda nie mają żadnego skrzywienia kręgosłupa, jednak są mało wysportowane lub mają drobną budowę ciała.

Ból kręgosłupa w ciąży może mieć wiele przyczyn, jednak najczęstszą jest przeciążenie z powodu rosnącego brzuszka. Tego typu bóle mogą uprzykrzać i utrudniać normalne funkcjonowanie, dlatego każda przyszła mama powinna wiedzieć jak radzić sobie z bolącymi plecami.
Ból pleców w ciąży – kiedy występuje? Jakie są jego przyczyny?

Ból kręgosłupa w ciąży może pojawić się zarówno na początku jak i w połowie lub pod koniec ciąży. Należy jednak wiedzieć, że ból pleców pojawiający się w pierwszym trymestrze ma zupełnie inne przyczyny, niż ten występujący w dalszym etapie ciąży.

Powodem bólu pleców, który pojawia się na samym początku ciąży, jest działanie hormonów takich jak np. relaksyna, która oddziałuje na poszerzenie miednicy oraz rozluźnienie otaczających ją więzadeł. Taki ból odczuwany jest głównie w odcinku lędźwiowym i krzyżowym pleców.

Ból kręgosłupa pojawiający się mniej-więcej w połowie ciąży związany jest zaś ze wzrostem masy ciała, a co za tym idzie – zmianą środka ciężkości. Ten dodatkowy ciężar, który stanowią powiększony brzuch oraz powiększone piersi, nie rozkłada się równomiernie, dlatego punkt ciężkości ciała przesuwa się. Ból pleców w ciąży może być także wynikiem nacisku macicy na nerw kulszowy.

Ból kręgosłupa w ciąży – kiedy skierować się do lekarza?

Ból pleców w ciąży to zjawisko naturalne, występujące u wielu kobiet, jednak niekiedy może być oznaką poważniejszego schorzenia. Kiedy wobec tego powinniśmy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem? Powinny nas zaalarmować następujące symptomy, towarzyszące bólowi pleców:

    wysoka temperatura ciała (gorączka),
    ból brzucha,
    plamienie,
    skurcze macicy,
    krwawienie,
    wymioty.

Powyższe objawy powinny zasugerować nam szybką interwencję lekarską. Ból pleców w połączeniu z podanymi symptomami może sygnalizować infekcję, ale i poronienie czy przedwczesny poród, dlatego ważna jest szybka reakcja.
Co na ból pleców w ciąży? Jak sobie radzić?

Najlepszą metodą walki z bólem kręgosłupa w ciąży jest ruch. Aktywność fizyczna jest wskazana, jeśli nie zabroni nam jej lekarz. Zadbajmy o to by znaleźć czas na ćwiczenia (takie, które mogą wykonywać kobiety w ciąży), spacery czy pływanie na basenie. Dodatkowo pamiętajmy o utrzymywaniu odpowiedniej postawy ciała podczas siedzenia (nie powinno się zakładać nogi na nogę, należy korzystać z krzesła z oparciem), ale i stania (nie należy się garbić). Ból kręgosłupa w ciąży mogą złagodzić także różnego rodzaju metody relaksacyjne, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, prowadzone pod czujnym okiem wykwalifikowanego specjalisty, czy po prostu ciepła kąpiel lub ciepły prysznic zmniejszający napięcie mięśni.

W trakcie ciąży pod żadnym pozorem nie dźwigajmy żadnych ciężarów – jeżeli musimy podnieść coś cięższego, poprośmy innych o pomoc.

Przeziębienie w ciąży

Jak je leczyć by nie zaszkodzić dziecku?

Przeziębienie może dotknąć każdego z nas, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Ból gardła, podwyższona temperatura, osłabienie, kaszel czy katar z pewnością utrudniają normalne funkcjonowanie. Niestety przyszłe mamy są bardziej podatne na przeziębienie, niż cała reszta. To dlatego, że ich układ odpornościowy pracuje nieco mniej skutecznie niż przed ciążą. Jak wygląda przeziębienie w ciąży? Jak je leczyć? Czy przeziębienie w ciąży może szkodzić dziecku?
Objawy przeziębienia w ciąży

Przeziębienie w ciąży nie różni się zbytnio od przeziębienia, które możemy przechodzić przed lub po ciąży – objawy są zazwyczaj takie same. Podczas przeziębienia w ciąży możemy odczuwać: katar, kaszel, ból gardła, ból głowy, osłabienie, zmęczenie. Często przeziębienie wiąże się też z podwyższoną temperaturą ciała oraz osłabionym apetytem. Pomimo uporczywych dolegliwości przeziębienie ma zwykle łagodny przebieg. W przypadku przyszłych mam ryzyko przeziębienia czyli wirusowej infekcji górnych dróg oddechowych, jest jednak większe niż w przypadku innych osób.
Co na przeziębienie w ciąży? Jak je leczyć?

Łagodne przeziębienie nie musi być od razu wskazaniem do konsultacji lekarskiej, jednak należy obserwować swój stan, gdyż nasilenie objawów może wskazywać na inną, poważniejszą chorobę. Podczas przeziębienia zadbaj o swój odpoczynek – Twój organizm musi się zregenerować. Pij dużo wody, aby nawilżyć śluzówkę gardła. Najlepiej jeśli będziesz wypijać nawet 3-4 litry wody na dzień. Możesz także spróbować herbatek ziołowych (mięta, rumianek) lub napoju z imbiru. Natomiast ulgę od kataru mogą przynieść Ci inhalacje z soli fizjologicznej lub woda morska.

Zadbaj również o odpowiednią temperaturę w domu – zarówno wychłodzenie jak i przegrzanie nie jest wskazane. Temperatura w okolicach 18-20oC będzie w sam raz. Pamiętaj także o wietrzeniu pomieszczeń, w których przebywasz – zwłaszcza przed snem!

Pod żadnym pozorem nie bierz na własną rękę antybiotyków, ale także leków dostępnych bez recepty. Większość leków na przeziębienie nie może być stosowana w ciąży. To dotyczy zarówno leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych (oprócz paracetamolu, który uznaje się za bezpieczny dla kobiet w ciąży), ale również kropli do nosa czy nawet niektórych tabletek do ssania.

Jeżeli przeziębienie nie ustępuje wybierz się do lekarza, który wybierze dla Ciebie odpowiednie leczenie i poradzi, które z leków będą bezpieczne dla Ciebie i Twojego dziecka.
Czy przeziębienie w ciąży szkodzi dziecku?

Dolegliwości związane z przeziębieniem nie powinny mieć negatywnego wpływu na zdrowie dziecka, jednak należy pozostać w konsultacji z lekarzem i nie przyjmować żadnych leków bez jego zgody. Jeżeli zauważymy u siebie nasilone lub długotrwałe objawy infekcji wirusowej wizyta u lekarza będzie konieczna by wykluczyć poważniejsze choroby, których powikłania mogłyby stanowić dla dziecka zagrożenie.

Jak wygląda pierwszy miesiąc ciąży?

Objawy, odczucia, proces ciąży

Pierwszy miesiąc ciąży to czas, w którym wiele kobiet nawet nie zdaje sobie sprawy z faktu, iż zaczyna rozwijać się w nich nowe życie. To dlatego, że objawy ciąży w pierwszym miesiącu nie są bardzo zauważalne. Na dodatek u niektórych kobiet może wystąpić krwawienie implantacyjne, które łatwo jest pomylić z krwawieniem miesięcznym, dlatego możemy sobie uświadomić, że doszło do zapłodnienia dużo później.
Jak wygląda pierwszy miesiąc ciąży?

Pierwsze objawy ciąży są mocno subiektywne – jedne kobiety mogą odczuwać pewne nieprzyjemne symptomy, drugie mogą czuć się lepiej niż zawsze, a jeszcze inne mogą nie zauważać żadnej różnicy w swoim samopoczuciu. Na dodatek objawy związane z zajściem w ciążę nie muszą wcale na nią wskazywać. Wiele z nich może być wynikiem stresu, przemęczenia czy nieprawidłowej diety.
Czy w ciąży można mieć okres?

Najważniejszym symptomem sygnalizującym, że doszło do zapłodnienia jest brak krwawienia miesięcznego. To właśnie brak miesiączki zazwyczaj skłania nas do wykonania testu ciążowego. Należy jednak pamiętać, że za brak miesiączki może odpowiadać nasz tryb życia czy zmiany hormonalne i nie zawsze sygnalizuje on ciążę, dlatego zalecane jest wykonanie testu ciążowego (lub nawet kilku). Na dodatek, u niektórych kobiet, które zaszły w ciążę może wystąpić krwawienie związane z zagnieżdżaniem się zarodka w komórce. Krwawienie te nazywane jest implantacyjnym i może zostać pomylone z miesiączką.

Pierwszy miesiąc ciąży – objawy

Do innych objaw i odczuć w pierwszym miesiącu ciąży można dodać zmęczenie, senność, rozdrażnienie, zmiany nastroju, zmiany w smaku i węchu – pokarmy które kiedyś nam smakowały teraz wywołują nieprzyjemne odczucia, metaliczny posmak w ustach, częstsze oddawanie moczu czy mdłości. Objawy te najbardziej odczuwalne są w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie występują one u każdej kobiety.

Jeśli zaś chodzi o brzuch w pierwszym miesiącu ciąży jest on całkowicie normalny. W tym czasie nie są zauważalne jeszcze żadne zmiany w jego obrębie. Piersi w pierwszym miesiącu ciąży mogą wydawać się pełniejsze, bardziej powiększone i podatne na dotyk, jednak podobnie jak w przypadku innych objawów, uczucie wrażliwości piersi jest subiektywne i niekoniecznie pojawia się w pierwszym miesiącu, a może wystąpić dopiero później.
Proces ciąży – pierwszy miesiąc

To kiedy zaczyna się i kończy pierwszy miesiąc ciąży jest kwestią umowną. Zazwyczaj jako początek ciąży określa się pierwszy dzień ostatniej miesiączki. W rzeczywistości jednak do zapłodnienia dochodzi ok. dwa tygodnie później o ile kobieta miesiączkuje regularnie. Dlatego też kobiety często w pierwszym miesiącu nie wiedzą o tym, że zaszły w ciążę, ponieważ jest za wcześnie aby to stwierdzić. Najczęściej dopiero w drugim miesiącu dowiadują się, iż doszło do zapłodnienia.
Jak zachować się w pierwszym miesiącu ciąży?

Jeżeli podejrzewamy, że doszło do zapłodnienia należy przede wszystkim zrezygnować z używek takich jak alkohol czy papierosy. Dobrze również wykonać pierwszy test ciążowy oraz zacząć przyjmować kwas foliowy. Przygotujmy się dobrze do czasu ciąży – wykonajmy niezbędne badania, wybierzmy lekarza, który będzie prowadzić naszą ciążę i zapewnijmy sobie w miarę możliwości spokojny, obfity w wypoczynek tryb życia.

Kiedy pojawiają się mdłości w ciąży? Jakie są ich przyczyny?

Mdłości w ciąży to dość powszechne zjawisko występujące u wielu kobiet. Nudności ciążowe mają miejsce zazwyczaj na samym początku ciąży. Są skutkiem obecności w organizmie kobiety hormonu ciążowego – gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Mdłości w ciąży występują w różnej częstotliwości, jest to dość indywidualna sprawa. U niektórych kobiet będą występowały tylko rano, u innych kilka razy w ciągu dnia, a jeszcze u innych nie wystąpią wcale. Jak złagodzić mdłości w ciąży? Jakie istnieją sposoby na nudności w pierwszych tygodniach ciąży?

Mdłości w ciąży to dość powszechne zjawisko występujące u wielu kobiet. Nudności ciążowe mają miejsce zazwyczaj na samym początku ciąży. Są skutkiem obecności w organizmie kobiety hormonu ciążowego – gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Mdłości w ciąży występują w różnej częstotliwości, jest to dość indywidualna sprawa. U niektórych kobiet będą występowały tylko rano, u innych kilka razy w ciągu dnia, a jeszcze u innych nie wystąpią wcale. Jak złagodzić mdłości w ciąży? Jakie istnieją sposoby na nudności w pierwszych tygodniach ciąży?

Mdłości w ciąży – kiedy występują? 

Mdłości w ciąży pojawiają się u kobiet na samym początku, w pierwszym trymestrze – zazwyczaj pomiędzy 4., a 8. tygodniem ciąży. Mają podłoże hormonalne oraz psychosomatyczne. Produkowany na początku ciąży hormon hCG, sprawia, że przyszła mama jest bardziej wyczulona na zapachy, a jej układ trawienny zwalnia. Sprawy nie ułatwiają zmęczenie, trudności życia codziennego i emocje związane z ciążą – te czynniki mogą dodatkowo nasilić i przedłużyć ciążowe mdłości.

Do kiedy trwają mdłości w ciąży? Trudno stwierdzić. U niektórych kobiet nudności ustąpią pod koniec pierwszego trymestru, niektórym mogą towarzyszyć przez całą ciążę, wszystko zależy od organizmu przyszłej mamy oraz tego jak radzi sobie z emocjami w ciąży, stres może przedłużyć mdłości nawet do 9 miesiąca ciąży.

Nie ma również zasady co do częstotliwości występowania mdłości u kobiet, to sprawa dość indywidualna. Mdłości, niekiedy nazywane “porannymi” mogą występować przez cały dzień – zarówno rano, jak i po południu czy wieczorem. 

Mdłości w ciąży pojawiają się u kobiet na samym początku, w pierwszym trymestrze – zazwyczaj pomiędzy 4., a 8. tygodniem ciąży. Mają podłoże hormonalne oraz psychosomatyczne. Produkowany na początku ciąży hormon hCG, sprawia, że przyszła mama jest bardziej wyczulona na zapachy, a jej układ trawienny zwalnia. Sprawy nie ułatwiają zmęczenie, trudności życia codziennego i emocje związane z ciążą – te czynniki mogą dodatkowo nasilić i przedłużyć ciążowe mdłości.

Do kiedy trwają mdłości w ciąży? Trudno stwierdzić. U niektórych kobiet nudności ustąpią pod koniec pierwszego trymestru, niektórym mogą towarzyszyć przez całą ciążę, wszystko zależy od organizmu przyszłej mamy oraz tego jak radzi sobie z emocjami w ciąży, stres może przedłużyć mdłości nawet do 9 miesiąca ciąży.

Nie ma również zasady co do częstotliwości występowania mdłości u kobiet, to sprawa dość indywidualna. Mdłości, niekiedy nazywane “porannymi” mogą występować przez cały dzień – zarówno rano, jak i po południu czy wieczorem.

Umiarkowane mdłości nie są powodem do niepokoju. Jeżeli jednak zauważymy objawy odwodnienia lub inne, takie jak np.: skurcze, bóle brzucha i miednicy, wymioty trwające więcej niż 12 godzin, powinnyśmy skonsultować się z lekarzem.
Sposoby na mdłości w ciąży – co na nudności ciążowe?

Nie istnieją metody na mdłości o stuprocentowej skuteczności, możemy jedynie próbować łagodzić je domowymi sposobami. Według wytycznych Ministerstwa Zdrowia, w walce z mdłościami warto zastosować kilka wskazówek. Dobrze jest zamienić duże posiłki na kilka mniejszych, aby nie doprowadzać do przepełnienia żołądka. Należy również unikać widoku, zapachu i smaku jedzenia wywołującego nudności oraz tłustych, ciężkostrawnych potraw.

Aby nie doprowadzić do odwodnienia należy codziennie wypijać odpowiednią ilość wody. W ciągu dnia powinniśmy przyjmować co najmniej 2l wody. Unikajmy jednak napojów gazowanych, kawy, mocnych naparów herbacianych i soków owocowych. Te napoje, przez swój intensywny zapach, mogą wzmagać nasze mdłości.

Zadbajmy również o odpowiednie wietrzenie pomieszczeń w których przebywamy, a także spędzajmy czas na świeżym powietrzu. Dzięki temu wspomożemy dotlenienie organizmu, poprawiając jego funkcjonowanie, co wpłynie pozytywnie na proces trawienia.

Pamiętajmy również o dużej ilości odpoczynku i unikaniu sytuacji stresogennych. Przede wszystkim jednak, przestrzegajmy zaleceń lekarza prowadzącego naszą ciążę, co do naszej diety i trybu życia.

Linea negra

Co powinnaś wiedzieć o ciemnej linii na brzuchu w ciąży?

Kobiece ciało w trakcie ciąży przechodzi przez wiele zmian.  Zmienia się masa ciała, postawa, mogą pojawić się różnego rodzaju obrzęki, na skórze zaczynają pojawiać się wypryski, a blizny stają się bardziej widoczne. Na naszym ciele mogą również pojawić się rozstępy oraz… tajemnicza ciemna kreska na brzuchu. To tak zwana linea negra (lub linea nigra bądź kresa czarna). Czym jest, jak dokładnie wygląda, kiedy się pojawia i kiedy znika? Sprawdź co powinnaś wiedzieć o ciemnej linii na brzuchu w ciąży.
Czym jest linea negra? Jak wygląda?

Linea Negra to przebarwienie na skórze w postaci ciemnej kreski przechodzącej przez środek brzucha. Linia ta ciągnie się zazwyczaj od pępka aż do spojenia łonowego, jednak czasami może wychodzić powyżej pępka, nawet pod same żebra. Pojawia się w miejscu, w którym przed ciążą znajduje się kresa biała. Pod wpływem pigmentacji kresa biała w trakcie ciąży ciemnieje i przez to jest ją łatwiej zauważyć. Pojawienie się kresy czarnej jest zupełnie naturalne, więc nie powinno stanowić dla nas powodu do zmartwień.
Kiedy pojawia się linea negra?

Linea negra pojawia się u większości ciężarnych, jednak nie u każdej jak i również nie u każdej wygląda w ten sam sposób! Wszystko zależy od indywidualnych uwarunkowań kobiet w ciąży, ich karnacji czy podatności skóry na przebarwienia. U jednych linia przybierze ciemnobrązową barwę i będzie bardzo widoczna, u innych zaś nie będzie za bardzo zauważalna, z powodu delikatnego, jasnego koloru. Kresa czarna zaczyna być widoczna najczęściej w drugim trymestrze ciąży, jednak najbardziej widoczna jest na sam koniec – w 8. i. 9. miesiącu ciąży.

Jak dbać o kresę czarną? Czy należy stosować specjalne kosmetyki?

Linea negra nie wymaga specjalistycznej pielęgnacji (jak np. w przypadku rozstępów). Nie trzeba zwracać na nią szczególnej uwagi. Stosujmy kosmetyki, których używamy do pielęgnacji całego brzucha.

Linea negra i inne przebarwienia na skórze w trakcie ciąży nie są powodem do niepokoju – to naturalne zjawisko, powstające w wyniku zmian hormonalnych. Kresa czarna pojawia się w skutek procesów, odpowiadających również za: zwiększoną liczbę przebarwień, piegów, bardziej wyraźną barwę znamion, blizn i bliznowców czy ciemnienie brodawek sutkowych oraz okolic narządów rodnych.
Kiedy ciemna kreska na brzuchu znika?

Niektóre kobiety mogą nie czuć się komfortowo z nowym elementem zdobiącym ich brzuch, inne zaś uważają, że to tylko dodaje im uroku i chętnie pokazują brzuch z ciemną kreską oraz fotografują go, by zachować pamiątkę z czasu ciąży. Dla tych pierwszych mamy dobrą wiadomość – ciemna linia na brzuchu nie zostanie z nami na zawsze. Po ustabilizowaniu się gospodarki hormonalnej, gdy organizm i ciało kobiety po ciąży wraca do normy, znikają też różnego rodzaju przebarwienia w tym linea negra. Zazwyczaj ciemna linia na brzuchu znika po kilku – kilkunastu tygodniach po porodzie, jednak u niektórych kobiet proces ten może potrwać dłużej – nawet do kilkunastu miesięcy.

Cesarskie cięcie – przebieg, wskazania i przygotowanie

Poród to chwila, na którą z niecierpliwością czekają wszystkie przyszłe mamy. Niektóre z nich mają wobec niego pewne obawy, co jest zupełnie naturalne, zwłaszcza gdy to nasz pierwszy poród i nie wiemy jeszcze do końca co nas czeka. Często przebieg porodu może wyglądać zupełnie inaczej niż sobie wyobrażamy, dlatego ważne jest odpowiednie nastawienie psychiczne i nie zamartwianie się na zapas. Cesarskie cięcie może być planowane, ale może także stanowić nieprzewidziany etap porodu, gdy z jakiegoś powodu nie będzie możliwe urodzenie dziecka w sposób naturalny. Dlatego warto dowiedzieć się jak wygląda.


Czym jest cesarskie cięcie? Jak wygląda poród przez cesarskie cięcie?

Cesarskie cięcie potocznie nazywane cesarką jest jednym z rodzajów porodu – operacją która wywiera wpływ zarówno na dziecko jak i matkę oraz późniejszy powrót do formy. Poród przez cesarskie cięcie może zostać wykonany ze względu na pewne wskazania zdrowotne lub jeżeli podczas porodu naturalnego wywiążą się komplikacje, mogące stanowić niebezpieczeństwo dla zdrowia dziecka i matki. Istnieje kilka metod wykonywania cesarki. Różnią się one m.in. rodzajem zastosowanego znieczulenia czy rodzajem cięcia. Nie istnieje „najlepsza” metoda, ponieważ każda z nich jest dostosowywana indywidualnie do stanu zdrowia mamy i dziecka.

Zabieg cesarskiego cięcia zaczyna się od podania znieczulenia – w przypadku planowanej cesarki, wybór znieczulenia następuje wcześniej przy konsultacji z lekarzem oraz anestezjologiem. Najczęściej wybieranym rodzajem znieczulenia jest tzw. znieczulenie podpajęczynówkowe polegające na wprowadzeniu leku znieczulającego do przestrzeni rdzeniowej. Jest to znieczulenie miejscowe, a my podczas zabiegu pozostajemy w pełni świadome, nie odczuwamy jednak bólu. Innym rodzajem znieczulenia miejscowego może być znieczulenie zewnątrzoponowe, które stosowane jest podczas porodu naturalnego. W przypadku przeniesienia akcji porodowej na salę operacyjną, można podać większą ilość środka znieczulającego poprzez cewnik, bez konieczności powtórzenia kłucia. W wyjątkowych sytuacjach może być konieczne znieczulenie ogólne.

Najczęściej stosowanym cięciem podczas cesarki jest cięcie poprzeczne, natomiast coraz rzadziej stosuje się cięcie podłużne, pozostawiające dość spory ślad na brzuchu. Należy pamiętać jednak, iż cięcie poprzeczne nie zawsze jest możliwe i niekiedy ze względów anatomicznych i zdrowotnych wskazane jest cięcie podłużne. Odpowiednia pielęgnacja blizny po porodzie pozwoli zmniejszyć jej widoczność.

Przygotowanie do cesarskiego cięcia

Przygotowanie do cesarki jest możliwe oczywiście wtedy, gdy operacja ta jest zaplanowana. Oprócz szpitalnej wyprawki do porodu dla siebie i dziecka, do cesarskiego cięcia należy przygotować się przez nieprzyjmowanie posiłków i napojów przed zabiegiem – informację o tym ile godzin poprzedzających operację musimy być na czczo otrzymamy odpowiednio wcześniej. Dodatkowo powinnyśmy wykonać depilację wzgórka łonowego, w okolicach cięcia. Możemy to zrobić w domu lub w szpitalu przed zabiegiem.

Należy jednak pamiętać, iż wskazanie do cesarskiego cięcia, nie gwarantuje, iż poród na pewno odbędzie się w taki sposób, np. samo wcześniejsze przejście operacji cesarskiego cięcia, nie oznacza, iż kolejny poród musi odbyć się w taki sam sposób, jeśli nie występują inne wskazania.

Wskazania do cesarskiego cięcia – kiedy cesarka?

Wskazania do cesarskiego cięcia obejmują:

  • przebyte wcześniej operacje cesarskiego cięcia 

  • przebyte wcześniej operacje macicy, 

  • choroby sercowo-naczyniowe matki, 

  • niektóre wady i choroby wzroku, retinopatie matki, 

  • choroby płuc matki, 

  • patologie w obrębie kanału rodnego i miednicy matki, 

  • wskazania neurologiczne 

  • wskazania psychiatryczne, 

  • konflikt serologiczny, 

  • niewyrównana cukrzyca matki, 

  • aktywna opryszczka narządów płciowych, 

  • choroby przenoszone drogą płciową, 

  • nieprawidłowy postęp porodu lub brak postępu w kolejnych fazach porodowych, 

  • nieprawidłowe ułożenie płodu, 

  • nieprawidłowe ułożenie główki dziecka, 

  • wielkość dziecka powyżej 4,5 kg, 

  • ciąża mnoga, 

  • poród przedwczesny obarczony ryzykiem, 

  • ciężki stan przedrzucawkowy, 

  • przedwczesne odklejenie łożyska, łożysko przodujące, 

  • zakażenie wewnątrzmaciczne, 

  • wypadnięcie pępowiny, 

  • podejrzenie krwotoku wewnętrznego, 

  • zaburzenia akcji serca płodu, 

  • niewspółmierność szyjkowa, 

  • niewspółmierność porodowa.

Połóg – co to jest, ile trwa?

Jak przygotować się na czas połogu?

Jeśli odliczasz już dni do porodu, to chyba najwyższa pora, aby przygotować się również na bardzo ważny czas dla Twojego organizmu – na okres połogu po porodzie. Dlaczego jest to tak ważny czas dla Ciebie? Przede wszystkim dlatego, że będziesz po największym wysiłku z jakim najprawdopodobniej do tej pory przyszło Ci się zmierzyć. Wysiłek, jaki organizm ponosi w trakcie porodu siłami natury, jest porównywalny z maratonem! Warto więc wcześniej pomyśleć o tym, jak możesz sobie pomóc w szybkiej regeneracji.

Co to jest połóg?

Połóg to czas bezpośrednio po ciąży i porodzie, w którym organizm zaczyna wracać do formy sprzed ciąży.  Twoje ciało przechodzi niesamowitą metamorfozę. Do swojego niemal pierwotnego kształtu i formy dochodzić będzie jeszcze kilkanaście miesięcy, począwszy od dnia, w którym na świat przyszło twoje maleństwo. A wszystko zaczyna się tuż po porodzie, więc nie ma czasu do stracenia!

Ile trwa połóg?

Połóg trwa z reguły sześć tygodni. W tym czasie kobieta jest dość osłabiona, więc bardzo ważna jest opieka bliskich osób. Mamy, które rodziły siłami natury będą miały inny tryb przejścia przez czas połogu od tych które rodziły przez cesarskie cięcie, ale ogólne zasady są tożsame bez względu na rodzaj porodu.

Jak przygotować się na czas połogu?

Poniżej prezentujemy krótki poradnik, z którego będziecie mogły się dowiedzieć, jak najlepiej przygotować się do tego trudnego i pełnego wyzwań czasu, jeszcze przed samym porodem.

Ten artykuł zawiera garść porad, które warto wdrożyć w życie jeszcze zanim Twój maluszek przyjdzie na świat, dzięki czemu zminimalizujesz stres w tym i tak wymagającym dla Ciebie okresie. O czym więc warto pomyśleć przed porodem, by odpowiednio przygotować się do połogu?

Ćwiczenia na mięśnie kegla

To Twój sprzymierzeniec w szybszym powrocie do formy sprzed porodu, więc dbaj o nie już podczas ciąży. W Internecie jest dużo praktycznych wskazówek jak ćwiczyć je w domowym zaciszu. Tempo i intensywność zależy od Ciebie.

Co do zasady, ćwiczenia mięśni kegla polegają na mocnym napinaniu mięśni wokół pochwy i odbytu, tak jakbyś chciała powstrzymać mocz podczas jego oddawania. Napięcie należy utrzymać przez 5 do 10 sekund, następnie rozluźnić i zacisnąć ponownie. Codziennie stopniowo zwiększaj siłę napinania mięśni i liczbę powtórzeń tak, aby docelowo wyniosła liczbę 50 lub więcej.

Środki higieniczne do szpitala i domu

Pamiętaj o specjalnych podkładach poporodowych, majtkach jednorazowych oraz wkładkach czy podpaskach higienicznych, które są niezbędne w pierwszych dniach po porodzie siłami natury.

Przygotuj się na częste zmiany, podczas wczesnego połogu, więc od razu kup ich odpowiednią ilość, aby mieć zapas w domu. Niektóre kobiety czują dyskomfort prosząc swoich partnerów o takie sprawunki, więc porządny domowy zapas to dla nich idealne rozwiązanie.

Poduszka do siedzenia po porodzie

Ból towarzyszący siedzeniu po porodzie siłami natury może być niezwykle uciążliwy i czasem utrzymuje się nawet do 3 tygodni.

Warto więc zaopatrzyć się w niezwykle pomocną poduszkę z otworem po środku, dzięki której odciąża się najbardziej narażone na dyskomfort miejsce podczas siedzenia. Takie poduszki są też często wykorzystywane przez osoby chore na hemoroidy i są do kupienia w sklepach ortopedycznych, medycznych, aptekach i sklepach internetowych.Koszt takiej poduszki zaczyna się już od kilkunastu złotych, w zależności od materiału, z którego jest wykonana. Taka poduszka do siedzenia będzie nieoceniona na czas połogu!

Higiena intymna podczas połogu

Podwójnie, potrójnie, a nawet po stokroć ważna jest w pierwszych dniach po porodzie. Twoje okolice intymne bądź szew po cięciu cesarskim są otwartą raną, o którą należy troskliwie zadbać.

W czasie połogu wskazane są częste przemywania okolic intymnych (najlepiej po każdej wizycie w toalecie, od przodu do tyłu). Wiele położnych poleca też, aby w trakcie przemywania okolic intymnych bądź szwów po cesarskim cięciu, korzystać oprócz środków myjących (lub zamiast, gdy czujesz nieprzyjemnie szczypanie) z naparów z rumianku, nagietka, kory dębu lub arniki. Wyciągi z tych roślin mają właściwości antybakteryjne i ułatwiają szybsze gojenie się ran.

Ranę można przemywać też lekkim roztworem nadmanganianu potasu – produkt do nabycia bez recepty w każdej aptece. Pamiętaj, aby roztwór nie był zbyt mocny – powinien on mieć kolor bladoróżowy. Jeśli po zdjęciu szwów krocze wciąż bardzo boli, można smarować je maścią nagietkową, która działa odkażająco i przeciwzapalnie.

Jak wspomóc laktację?

„Czy będę miała wystarczająco dużo mleka, aby nakarmić dziecko?” – to pytanie, które pojawia się w głowie niemalże każdej przyszłej mamy. Świadomość, że natura bardzo sprytnie wymyśliła ten proces niewiele nam pomaga, kiedy czytamy o problemach jakie pojawiają się podczas pierwszego karmienia.

Chcemy zwrócić uwagę mam, u których prawdopodobieństwo porodu metodą cięcia cesarskiego jest wysokie lub bardzo wysokie. Dlaczego właśnie te mamy powinny pomyśleć o laktacji jeszcze przed porodem? Przede wszystkim dlatego, że sama akcja porodowa jest sygnałem do pojawienia się laktacji. Zdarza się więc stosunkowo często, że mamy po cieciu cesarskim muszą intensywnie pracować nad pojawieniem się mleka w piersiach.

Najszybszym i sprawdzonym przez wiele mam sposobem jest zaopatrzenie się w środki, które wspomagają organizm w zwiększaniu laktacji. Jednym z takich suplementów diety, jest Piùlatte Plus, który dzięki aktywnym i bezpiecznym naturalnym składnikom, wspiera fizjologiczną laktację już pierwszego dnia po porodzie.

Droga mamo! Cieszymy się razem z Tobą tym cudownym czasem oczekiwania i radości z pierwszych chwil z maleństwem w ramionach. Od ponad 65 lat wspieramy mamy w trudzie wychowania, a maleństwa w zdrowym rozwoju podczas najważniejszego okresu w życiu.

Mamy nadzieję, że nasze porady będą dla Ciebie przydatne. Powiedz o nich swoim przyjaciółkom, które również jak Ty mierzą się na swój sposób z macierzyństwem – w grupie raźniej!

Jak zaakceptować swoje ciało po ciąży?

Nienaganny makijaż, dopasowana stylizacja i idealna fryzura – tak wyglądałaś każdego dnia nim zaczął budzić cię płacz bobasa? Wygodny, wyciągnięty dres, który sprawdzi się w niemal każdej sytuacji, brak makijażu i rozczochrany kucyk – tak wyglądasz od kiedy w twoim domu pojawił się malec. Nie ma w tym nic złego, o ile nasz brak zainteresowania swoim wyglądem trwa kilka tygodni, a nie miesięcy, czy lat. Ale jak zacząć dbać o swoje ciało po ciąży i pokochać je ponownie, gdy masz na głowie tyle spraw?
 

Zaakceptuj zmiany

Swój wygląd usprawiedliwiasz permanentnym  zmęczeniem i brakiem czasu, ale czy oby na pewno to prawdziwa wymówka? Bez twojej zgody uda naznaczone zostały rozstępami, brzuch pokrywa nieestetycznie zwisająca skóra, a satysfakcjonujący cię dotychczas rozmiar piersi podwoił swoją wielkość i obciąża kręgosłup, a ty zupełnie nie odnajdujesz się w nowym wydaniu? To naturalne! Tuż po narodzinach dziecka możesz mieć kłopoty z akceptacją własnego ciała oraz zmian jakie w nim zaszły. Pamiętaj, że z takimi problemami ściera się każda,  świeżo upieczona mama. Teraz koniecznie zadbaj o siebie oraz o swoją kobiecość – mimo szerszej miednicy, czy kilku dodatkowych kilogramów w oczach swojego mężczyzny nadal przypominasz jedną z greckich muz, przecież wydałaś na świat jego potomstwo! O twojej atrakcyjności świadczy w dużym stopniu pewność siebie, a tego przecież nie straciłaś w trakcie ciąży. Jednak mało która nieuczesana muza w dresie może czuć się dobrze z samą sobą.
 

Znajdź czas

Każda mama dobrze wie jak niezwykle absorbującym zajęciem jest opieka nad noworodkiem. Ale czasem znajdzie się wokół ciebie ktoś, kto może wesprzeć się w opiece nad szkrabem. Zarezerwowanie dla samej siebie nawet kilku godzin w ciągu miesiąca, na relaks, zakupy, czy plotki z przyjaciółkami nie tylko pozytywnie wpłynie na twoje samopoczucie, ale pozwoli ci przypomnieć sobie te wszystkie kobiece czynności, które lubiłaś, nim dowiedziałaś się czym jest mleko modyfikowane.

Na samym początku ustal sobie jeden dzień w miesiącu, gdy wyjdziesz z domu i oddasz się dowolnej przyjemności. Na pewno ci się spodoba, a im twój maluch będzie większy, tym rozłąka będzie mogła trwać dłużej.

Więcej ruchu

Kompleksy, czy ogólne niezadowolenie z ciała mogą wpędzić cię nawet w depresję – szczególnie łatwo u nas o ten stan po porodzie. Rozdarcie pomiędzy spędzaniem czasu z dzieckiem a powrotem do większej aktywności, jest nie lada wyzwaniem, ale kto powiedział, że trzeba rezygnować ze sportu nawet jeśli nasze dziecko nie potrafi chodzić? Twoim największym osiągnięciem ostatnich tygodni było wprowadzenie do diety dziecka kaszki dla niemowląt od Humany? Zacznij powoli – spacery z wózkiem załadowanym najpotrzebniejszym dla maluszka ekwipunkiem to już niezły wycisk dla mięśni. Stopniowo włączaj ćwiczenia w domu (gdy twoje dziecko grzecznie śpi), albo wybieraj marsz zamiast jazdy autem. Spokojnie – wystarczy odrobina samozaparcia, a nim się obejrzysz kilogramy i jędrne ciało powrócą, a ty zaczniesz powtarzać choreografię zumby nad łóżeczkiem dziecięcym.
 

Uwierz w siebie

Początek macierzyństwa to okres, w którym jako kobiety skupiamy swoją całą uwagę na dziecku zapominając o własnych potrzebach. W pierwszym okresie jest to naturalne, że wolisz spędzać czas z maluszkiem, niż przed lustrem. Jednak jeśli mija kolejny miesiąc od narodzin, a w twojej szafie wciąż ulubioną półką jest ta z wygodnymi dresami, które przykrywają nieakceptowane przez ciebie ciało -potrzebne będą zmiany. Jak widzisz  wystarczy kilka prostych kroków, by przywrócić twą kobiecość, zawalcz o nią!

Pierwsza miesiączka po porodzie – co warto wiedzieć?

Ciąża zmienia w organizmie kobiety bardzo wiele. Można powiedzieć, że następuje w nim  mała rewolucja. Po porodzie zaczyna się tzw. połóg czyli czas, w którym nasze ciało powoli wraca do stanu sprzed ciąży. Często zastanawiamy się również kiedy wraca miesiączka po porodzie? Czy ma to miejsce zaraz po porodzie, czy w trakcie połogu, czy może dopiero po nim? Czy ma na to wpływ rodzaj porodu? Czy pierwsza miesiączka po porodzie może być zależna od tego, w jaki sposób będziemy karmić nasze dziecko? Czy okres po porodzie wygląda w ten sam sposób, co przed nim? Spróbujmy sobie odpowiedzieć na te pytania.


Krwawienie po porodzie – czy to pierwsza miesiączka po ciąży?

Na samym wstępie warto zaznaczyć, że krwawienie występujące po porodzie (zarówno naturalnym jak i przez cesarskie cięcie) nie ma nic wspólnego z miesiączką. Krwawienie te ma związek z oczyszczaniem macicy, która po 9 miesiącach ciąży, musi się obkurczyć, zagoić, zregenerować. W trakcie trwania krwawienia po porodzie dobrze jest używać podkładów poporodowych lub większych, bawełnianych podpasek. Ile trwa krwawienie po porodzie? To zależy od wielu czynników, wpływających na tempo regeneracji organizmu np. wieku czy stanu zdrowia kobiety. Uśredniając – zazwyczaj takie krwawienie trwa do około 1,5. miesiąca po porodzie.


Kiedy czeka nas pierwsza miesiączka po porodzie?

Pierwszy okres po ciąży pojawia się u kobiet w różnym czasie – u niektórych występuje szybciej, a u niektórych później. Od czego więc to zależy? Na czas pojawienia się pierwszej miesiączki po porodzie ma wpływ sposób karmienia dziecka.  Do kobiet karmiących piersią miesiączka wraca po około 20. tygodniach. Produkcja prolaktyny przez organizm kobiety karmiącej blokuje owulację lub ją spowalnia. Całkowita blokada owulacji przez prolaktynę nazywana jest niepłodnością laktacyjną i występuje u niektórych kobiet.

Gdy wraz z upływem czasu częstotliwość karmienia spada, zmniejsza się także produkcja prolaktyny i proces owulacji stopniowo wraca do normy. Warto dodać również, że wystąpienie pierwszej miesiączki po porodzie nie ma wpływu na jakość oraz ilość wytwarzanego pokarmu.

Kobiety, które nie karmią piersią, pierwszą miesiączkę po porodzie mogą dostać znacznie szybciej, bo już około 6-13. tygodnia od urodzenia dziecka.

Należy również nadmienić iż to, w jaki sposób przebiegał poród – czy był to poród naturalny, czy przez cesarskie cięcie – nie ma wpływu na czas pojawienia się pierwszego okresu po porodzie.


Jak wygląda pierwsza miesiączka po porodzie?

W naszym organizmie podczas ciąży jak i zaraz po porodzie zachodzi ogrom zmian, dlatego pierwsza miesiączka po ciąży może różnić się od tych, których doświadczałyśmy przed zajściem w ciążę. Ma to związek z istną burzą hormonalną i długą regeneracją organizmu po ciąży.  Pierwsza miesiączka po porodzie może być bardziej obfita i mniej bolesna, na dodatek często pierwsze miesiączki po porodzie występują nieregularnie. To jednak kwestia indywidualna, jednak istnieje kilka sygnałów alarmowych, po których powinnyśmy skonsultować się z lekarzem. Są to m.in.: bardzo obfite, nagłe krwawienia; ostry ból brzucha, gorączka; brak miesiączki po porodzie po upływie 6 miesięcy; nieregularne miesiączkowanie po upływie 6 miesięcy od pierwszego okresu po porodzie.

Co może oznaczać twardy brzuch w ciąży?

Ciąża to wyjątkowy czas dla kobiety, jej ciało przechodzi wówczas wiele zmian i dostosowuje się do nowego trybu – przygotowuje się do porodu, a także do opieki nad maleństwem. W tym czasie uczymy się wyciągać wnioski na podstawie obserwacji, wychwytujemy nietypowe objawy i… zadajemy sobie mnóstwo pytań. Czy twardy brzuch w ciąży to coś normalnego? Czy jest to sytuacja alarmująca? Co sygnalizuje twardnienie brzucha – czy musimy się nim martwić? Jeżeli poszukujesz odpowiedzi na powyższe pytania, ten wpis jest dla Ciebie.

Brzuch w ciąży – twardy czy miękki?
Na pytanie czy brzuch w ciąży powinien być twardy czy miękki nie ma jednej, prawidłowej odpowiedzi. To dlatego, że wszystko zależy od fazy ciąży w której obecnie się znajdujesz. Twardnienie brzucha może budzić niepokój, jednak zazwyczaj jest to całkiem normalne zjawisko w ostatnim etapie ciąży. Nie powinno mieć jednak miejsca na początku ciąży i jest to dla nas sygnał, aby niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, zwłaszcza jeżeli zauważymy dodatkowe niepokojące objawy.

Co oznacza twardy brzuch w ciąży? Jak rozpoznać twardy brzuch w ciąży?
Twardnienie brzucha pod koniec ciąży związane jest z przygotowywaniem się macicy do porodu. Twardy brzuch jest po prostu objawem skurczów Braxtona-Hicksa, czyli „skurczów przepowiadających”. Skurcze te różnią się od skurczy porodowych intensywnością i nasileniem – nie są bardzo bolesne, są dość nieregularne i bardziej przypominają skurcze menstruacyjne. Skurczom tym nie towarzyszą żadne inne objawy jak plamienie czy odejście wód płodowych, sygnalizujące zbliżający się poród. Jeżeli odczuwamy twardnienie w brzucha w takiej sytuacji jest to normalne zjawisko, a twardnienie przejdzie razem ze skurczem. Skurcze Braxtona-Hicksa oznaczają trening macicy, ale również stymulację pracy mięśni dziecka i stanowią przygotowanie do porodu.

Czy twardnienie brzucha szkodzi dziecku?
Twardy brzuch  jest normalnym zjawiskiem występującym pod koniec ciąży. Nie powinien on jednak występować na wcześniejszych etapach. Jeżeli odczuwamy twardnienie brzucha przed 25. – 30. tygodniem ciąży i nie jest to jednorazowe odczucie należy skontaktować się z lekarzem. Alarmującymi symptomami towarzyszącymi twardemu brzuchowi, które powinny skutkować natychmiastową wizytą u lekarza są: plamienie, krwawienie i ból. Należy również wspomnieć, że wystąpienie tych objawów towarzyszącychna dalszych etapach ciąży, wraz z twardnieniem brzucha, również może sygnalizować nieprawidłowości wymagające wizyty u lekarza. Tego typu objawy mogą być oznaką przedwczesnej akcji porodowej lub poronienia.

Nie należy jednak wpadać od razu w panikę, po prostu udajmy się do placówki medycznej, aby skontrolować sytuację.

Twardnienie brzucha w ciąży – co robić? Jak sobie radzić?
Twardnienie brzucha pod koniec ciąży nie jest bolesne, jednak może powodować dyskomfort. Aby go zniwelować warto po prostu odpocząć – zrobić ciepłą (nie gorącą!) kąpiel, skorzystać z technik relaksacyjnych, głęboko oddychać. Jeżeli skurcze występują, gdy siedzimy, warto wstać i przejść się, jeżeli zaś wystąpią gdy stoimy, dobrze jest się położyć. Chodzi tu po prostu o zmianę pozycji ciała. Pamiętajmy również o odpowiednim nawodnieniu – przyszła mama powinna wypijać przynajmniej 2 litry wody dziennie.